พุทธธรรมสงฆ์


หัวข้อธรรม (1)
ทิฏฐิ วิจิกิจฉา อิสสาและมัจฉริยะ ละได้ด้วยโสดาปัตติมรรค ,กามราคะ ปฏิฆะละได้ด้วยอนาคามิมรรค มานะ ภวราคะ อวิชชา ละได้ด้วยอรหัตมรรค (อ.ขัคควิสาณสุตตนิทเทส)
67/716/167/605/4
หัวข้อธรรม (1)
ความสำรวม หรือไม่สำรวมย่อมไม่มีในสมัยแห่งภวังคจิต (อ.ขัคควิสาณสุตตนิทเทส)
67/719/667/614/15
หัวข้อธรรม (1)
พระอรหันต์ ท่านเรียกว่า เป็นผู้มีธรรมอันกำหนดรู้แล้ว เพราะไม่มีธรรมที่จะพึงกำหนดรู้อีก (อ.ขัคควิสาณสุตตนิทเทส)
67/730/2067/637/18
หัวข้อธรรม (1)
ปัญญาญาณ 73 (มาติกา)
68/1/868/1/8
หัวข้อธรรม (1)
ปฏิสัมภิทามี 4 คือ ปัญญาแตกฉานในอรรถ, ปัญญาแตกฉานในธรรม, ปัญญาแตกฉานในนิรุตติ, ปัญญาแตกฉานในปฏิภาณ (คันถารัมภกถา)
68/12/568/8/9
หัวข้อธรรม (1)
ภาษามคธ มีมากในที่ทั้งปวง คือ ในนรก ในกำเนิดดิรัจฉาน ในเปตติวิสัย ในมนุษยโลก ในเทวโลก (คันถารัมภกถา)
68/19/1368/12/26
หัวข้อธรรม (1)
ปฏิสัมภิทา ย่อมถึงซึ่งประเภทในฐานะ 2 คือ เสกขภูมิ อเสกขภูมิ (คันถารัมภกถา)
68/20/1668/13/20
หัวข้อธรรม (1)
ปฏิสัมภิทาย่อมผ่องใสด้วยเหตุ 5 ประการ คือ ด้วยอธิคม ปริยัติ สวนะปริปุจฉา ปุพพโยคะ (คันถารัมภกถา)
68/21/968/14/5
หัวข้อธรรม (1)
ธรรม 8 ประการ ที่เป็นปัจจัยแก่ปฏิสัมภิทา (คันถารัมภกถา)
68/23/368/15/6
หัวข้อธรรม (1)
พระพุทธเจ้า และพระปัจเจกพุทธเจ้า อาศัยปุพพโยคะ และอธิคม แล้วบรรลุปฏิสัมภิทา ส่วนพระสาวก ต้องอาศัยเหตุทั้งหมดแล้วจึงบรรลุปฏิสัมภิทา (คันถารัมภกถา)
68/24/268/15/21