พุทธธรรมสงฆ์


หัวข้อธรรม (1)
[๗๘๒] " เราเรียกบุคคลผู้ไม่เลี้ยงผู้อื่น ปรากฏอยู่ ตั้งมั่นคงดีแล้ว ในสารธรรมมีอาสวะสิ้นแล้ว คายโทษออกแล้วนั้นว่าเป็นพราหมณ์ " (ขัคควิสาณสุตตนิทเทส)
67/607/467/619/18
หัวข้อธรรม (1)
[๗๘๓] ภิกษุเป็นผู้มีจิตพัวพันในสกุล ด้วยเหตุ 2 ประการ (ขัคควิสาณสุตตนิทเทส)
67/607/1467/620/1
หัวข้อธรรม (1)
[๗๘๔] " พระปัจเจกสัมพุทธเจ้าละแล้วซึ่งเครื่องกั้นจิต 5 ประการ สลัดเสียแล้วซึ่งกิเลสเครื่องเศร้าหมองทั้งปวงของจิต อันตัณหาและทิฏฐิไม่อาศัย ตัดเสียแล้วซึ่งความรัก และความชัง พึงเที่ยวไปผู้เดียวเหมือนนอแรด ฉันนั้น " (ขัคควิสาณสุตตนิทเทส)
67/608/2167/622/7
หัวข้อธรรม (1)
[๗๘๘] " พระปัจเจกสัมพุทธเจ้าละสุข ทุกข์ โสมนัส และโทมนัสก่อนๆ แล้วได้อุเบกขา และสมถะอันหมดจดวิเศษแล้ว พึงเที่ยวไปผู้เดียวเหมือนนอแรดฉะนั้น " (ขัคควิสาณสุตตนิทเทส)
67/611/167/624/19
หัวข้อธรรม (1)
[๗๙๑] " พระปัจเจกสัมพุทธเจ้า ปรารภความเพียร เพื่อถึงปรมัตถประโยชน์มีจิตมิได้ย่อหย่อน มีความประพฤติไม่เกียจคร้าน มีความพยายามมั่นคง เข้าถึงด้วยเรี่ยวแรงและกำลัง พึงเที่ยวไปผู้เดียวเหมือนนอแรด ฉะนั้น " (ขัคควิสาณสุตตนิทเทส)
67/612/467/626/22
หัวข้อธรรม (1)
[๗๙๕] " พระปัจเจกสัมพุทธเจ้าไม่ละวิเวก และฌาน ประพฤติธรรมสมควร ในธรรมทั้งหลายเป็นนิตย์ พิจารณาเห็นโทษในภพทั้งหลาย พึงเที่ยวไปผู้เดียวเหมือนนอแรด ฉะนั้น " (ขัคควิสาณสุตตนิทเทส)
67/615/2067/631/9
หัวข้อธรรม (1)
[๗๙๙] " พระปัจเจกสัมพุทธเจ้าปรารถนาความสิ้นตัณหา ไม่ประมาท ไม่โง่เขลามีสุตะ มีสติ มีธรรมอันนับพร้อมแล้ว มีธรรมอันแน่นอน มีความเพียร พึงเที่ยวไปผู้เดียวเหมือนนอแรด ฉะนั้น " (ขัคควิสาณสุตตนิทเทส)
67/618/167/634/9
หัวข้อธรรม (1)
[๘๐๓] " พระปัจเจกสัมพุทธเจ้า ไม่สะดุ้งในเพราะเสียง เหมือนสีหะ ไม่ข้องเหมือนลมไม่ติดที่ตาข่าย ไม่ติดอยู่เหมือนดอกบัวอันนํ้าไม่ติด พึงเที่ยวไปผู้เดียวเหมือนนอแรด ฉะนั้น " (ขัคควิสาณสุตตนิทเทส)
67/621/167/638/1
หัวข้อธรรม (1)
[๘๐๗] " พระปัจเจกสัมพุทธเจ้า มีปัญญาเป็นกำลัง ข่มขี่ครอบงำสัตว์ทั้งหลายเที่ยวไป เหมือนสีหราชมีเขี้ยวเป็นกำลัง ปราบปรามครอบงำเนื้อทั้งหลายเที่ยวไปฉะนั้น พระปัจเจกสัมพุทธเจ้านั้น พึงเสพซึ่งเสนาสนะอันสงัด พึงเที่ยวไปผู้เดียวเหมือนนอแรด ฉะนั้น " (ขัคควิสาณสุตตนิทเทส)
67/623/167/641/10
หัวข้อธรรม (1)
[๘๑๐] " พระปัจเจกพุทธเจ้า ซ่องเสพเมตตา กรุณา มุทิตา และอุเบกขาอันเป็นวิมุตติตลอดเวลา อันสัตว์โลกทั้งมวลมิได้เกลียดชัง พึงเที่ยวไปผู้เดียวเหมือนนอแรด ฉะนั้น " (ขัคควิสาณสุตตนิทเทส)
67/624/967/643/9