พุทธธรรมสงฆ์


หัวข้อธรรม (1)
[๖๙๓] " แม้บรรพชิตพวกหนึ่ง และพวกคฤหัสถ์ผู้ครองเรือน เป็นผู้อันคนอื่นสงเคราะห์ยาก บุคคลพึงเป็นผู้มีความขวนขวายน้อย ในผู้อื่นและบุตรทั้งหลายพึงเที่ยวไปผู้เดียว เหมือนนอแรดฉะนั้น " (ขัคควิสาณสุตตนิทเทส)
67/547/2067/542/5
หัวข้อธรรม (1)
[๖๙๗] " พระปัจเจกสัมพุทธเจ้าผู้เป็นวีรชน ปลงเสียแล้วซึ่งเครื่องหมายแห่งคฤหัสถ์ ตัดเครื่องผูกของคฤหัสถ์แล้ว เหมือนต้นทองหลาง มีใบร่วงหล่นแล้ว พึงเที่ยวไปผู้เดียวเหมือนนอแรดฉะนั้น " (ขัคควิสาณสุตตนิทเทส)
67/549/767/544/3
หัวข้อธรรม (1)
[๗๐๑] " ถ้าพึงได้สหายผู้มีปัญญา ผู้เที่ยวไปด้วยกัน มีปกติอยู่ด้วยกรรมดี เป็นนักปราชญ์ ครอบงำอันตรายทั้งปวงแล้ว พึงปลื้มใจ มีสติเที่ยวไปกับสหายนั้น " (ขัคควิสาณสุตตนิทเทส)
67/551/367/546/14
หัวข้อธรรม (1)
[๗๐๖] " ถ้าไม่พึงได้สหายผู้มีปัญญา ผู้เที่ยวไปด้วยกัน มีปกติอยู่ด้วยกรรมดีเป็นนักปราชญ์ ก็พึงเที่ยวไปผู้เดียวเหมือนนอแรด ดังพระราชา ทรงละแว่นแคว้นที่ทรงชนะแล้ว เสด็จเที่ยวไปพระองค์เดียวฉะนั้น " (ขัคควิสาณสุตตนิทเทส)
67/553/167/548/8
หัวข้อธรรม (1)
[๗๑๐] " เราทั้งหลายย่อมสรรเสริญสหาย ผู้ถึงพร้อมด้วยธรรมโดยแท้ ควรเสพแต่สหายที่ประเสริฐกว่า หรือ ที่เสมอกัน (เท่านั้น) เมื่อไม่ได้สหายเหล่านั้น ก็ควรบริโภคปัจจัยอันไม่มีโทษ พึงเที่ยวไปผู้เดียวเหมือนนอแรดฉะนั้น " (ขัคควิสาณสุตตนิทเทส)
67/554/1467/551/1
หัวข้อธรรม (1)
[๗๑๓] บุคคลผู้บริโภคปัจจัยอันมีโทษเป็นไฉน ? (ขัคควิสาณสุตตนิทเทส)
67/555/2067/551/26
หัวข้อธรรม (1)
[๗๑๔] " บุคคลเห็นซึ่งกำไลทองสองวงอันสุกปลั่ง ที่นายช่างทองให้สำเร็จดีแล้วเสียดสีกันที่มือ พึงเที่ยวไปผู้เดียวเหมือนนอแรด ฉะนั้น " (ขัคควิสาณสุตตนิทเทส)
67/557/1467/554/11
หัวข้อธรรม (1)
[๗๑๘] " การพูดด้วยวาจาก็ดี ความเกี่ยวข้องก็ดี กับสหาย พึงมีแก่เราอย่างนี้บุคคลเมื่อเห็นภัยนี้ต่อไป พึงเที่ยวไปผู้เดียวเหมือนนอแรด ฉะนั้น " (ขัคควิสาณสุตตนิทเทส)
67/558/1867/556/1
หัวข้อธรรม (1)
[๗๒๒] " ก็กามทั้งหลายอันวิจิตร มีรสอร่อย น่ารื่นรมย์ใจ ย่อมยํ่ายีจิตด้วยอารมณ์มีชนิดต่างๆ บุคคลเห็นโทษในกามคุณทั้งหลายแล้ว พึงเที่ยวไปผู้เดียวเหมือนนอแรด ฉะนั้น " (ขัคควิสาณสุตตนิทเทส)
67/560/1867/558/7
หัวข้อธรรม (1)
[๗๒๕] โทษแห่งกาม (ขัคควิสาณสุตตนิทเทส)
67/562/667/559/11