พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๘๓๑] ภิกษุใดอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อ ฉันบิณฑบาต พลางแลดู ไปในที่นั้นๆ ต้องอาบัติทุกกฏ ไม่แกล้ง เผลอ ไม่รู้ตัว อาพาธ มีอันตราย...ไม่ต้องอาบัติ (สักกัจจวรรค สิกขาบทที่ ๒)
4/905/24/904/10
หัวข้อธรรม (1)
[๘๓๒] ภิกษุพึงฉันบิณฑบาต เกลี่ยให้เสมอ ภิกษุใดอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อ ฉันบิณฑบาต เจาะลงในที่นั้นๆ ต้องอาบัติทุกกฏ (สักกัจจวรรค สิกขาบทที่ ๓)
4/905/154/905/9
หัวข้อธรรม (1)
[๘๓๒] ไม่แกล้ง, เผลอ, ไม่รู้ตัว, อาพาธ, ตักให้ภิกษุอื่นเว้าแหว่ง, ตักเกลี่ยลง ในภาชนะอื่นแหว่ง, ตักสูปะแหว่งเว้า, มีอันตราย...ไม่ต้องอาบัติ (สักกัจจวรรค สิกขาบทที่ ๓
4/905/184/905/12
หัวข้อธรรม (1)
[๘๓๓] ภิกษุใดอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อ ฉันแต่สูปะอย่างเดียว ต้องอาบัติทุกกฏ (สักกัจจวรรค สิกขาบทที่ ๔)
4/906/104/906/11
หัวข้อธรรม (1)
[๘๓๓] ไม่แกล้ง, เผลอ, ไม่รู้ตัว, อาพาธ,ฉันกับข้าวอย่างอื่นๆ, ฉันของญาติ ฉันของคนปวารณา, ฉันเพื่อประโยชน์แก่ภิกษุอื่น, จ่ายมาด้วยทรัพย์ของตน, มีอันตราย...ไม่ต้องอาบัติ (สักกัจจวรรค สิกขาบทที่ ๔)
4/906/134/906/14
หัวข้อธรรม (1)
[๘๓๔] ภิกษุใดอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อ ขยุ้มลงแต่ยอดฉันบิณฑบาต ต้องอาบัติ ทุกกฏ ไม่แกล้ง เผลอ ไม่รู้ตัว อาพาธ ภิกษุกวาดตะล่อมข้าวที่เหลือเล็กน้อย รวม รวมเป็นคำแล้วเปิบฉัน มีอันตราย...ไม่ต้องอาบัติ (สักกัจจวรรค สิกขาบทที่ ๕)
4/907/54/907/9
หัวข้อธรรม (1)
[๘๓๕] ภิกษุใดอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อ กลบแกงหรือกับข้าว ด้วยข้าวสุก เพราะอาศัยความอยากจะได้มาก ต้องอาบัติทุกกฏ (สักกัจจวรรค สิกขาบทที่ ๖)
4/907/194/908/9
หัวข้อธรรม (1)
[๘๓๕] ไม่แกล้ง, เผลอ, ไม่รู้ตัว, เจ้าของกลบถวาย, ไม่ได้มุ่งอยากได้มาก, มีอันตราย...ไม่ต้องอาบัติ (สักกัจจวรรค สิกขาบทที่ ๖)
4/908/24/908/13
หัวข้อธรรม (1)
[๘๓๗] ภิกษุใดไม่เอื้อเฟื้อ มิใช่ผู้อาพาธ ขอแกงหรือข้าวสุก เพื่อประโยชน์แก่ ตนมาฉัน ต้องอาบัติทุกกฏ (สักกัจจวรรค สิกขาบทที่ ๗)
4/910/134/911/5
หัวข้อธรรม (1)
[๘๓๗] ไม่แกล้ง, เผลอ, ไม่รู้ตัว, อาพาธ, ขอต่อญาติ, ขอต่อคนปวารณา,ขอ เพื่อประโยชน์แก่ภิกษุอื่น, จ่ายมาด้วยทรัพย์ของตน, มีอันตราย...ไม่ต้องอาบัติ (สักกัจจวรรค สิกขาบทที่ ๗)
4/910/174/911/9