พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๘๒๓] ภิกษุใดอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อ นั่งคลุมศีรษะ ในละแวกบ้าน ต้องอาบัติ ทุกกฏ ไม่แกล้ง เผลอ ไม่รู้ตัว อาพาธ อยู่ในที่พัก มีอันตราย...ไม่ต้องอาบัติ (ขัมภกตวรรค สิกขาบทที่ ๔)
4/899/84/896/9
หัวข้อธรรม (1)
[๘๒๔] ภิกษุใดอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อ เดินกระหย่งเท้า ไปในละแวกบ้าน ต้องอาบัติทุกกฏ ไม่แกล้ง เผลอ ไม่รู้ตัว อาพาธ อยู่ในที่พัก มีอันตราย...ไม่ต้องอาบัติ (ขัมภกตวรรค สิกขาบทที่ ๕)
4/899/214/897/9
หัวข้อธรรม (1)
[๘๒๕] ภิกษุใดอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อ นั่งรัดเข่าด้วยมือ หรือด้วยผ้า ก็ดีใน ละแวกบ้านต้องอาบัติทุกกฏ. ไม่แกล้ง เผลอ ไม่รู้ตัว อาพาธ อยู่ในที่พัก มีอันตราย...ไม่ต้องอาบัติ (ขัมภกตวรรค สิกขาบทที่ ๖)
4/900/134/898/9
หัวข้อธรรม (1)
[๘๒๖] ภิกษุใดอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อ บิณฑบาตโดยไม่เคารพ ทำอาการดุจทิ้ง เสียต้องอาบัติทุกกฏ ไม่แกล้ง เผลอ ไม่รู้ตัว อาพาธ มีอันตราย ...ไม่ต้องอาบัติ (ขัมภกตวรรค สิกขาบทที่ ๗)
4/901/94/899/10
หัวข้อธรรม (1)
[๘๒๗] ภิกษุใดอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อ รับบิณฑบาตพลางเหลียวแล ไปในที่ นั้นๆ ต้องอาบัติทุกกฏ ไม่แกล้ง เผลอ ไม่รู้ตัว อาพาธ มีอันตราย ...ไม่ต้องอาบัติ (ขัมภกตวรรค สิกขาบทที่ ๘)
4/902/54/900/10
หัวข้อธรรม (1)
[๘๒๘] สูปะมี 2 ชนิด คือ สูปะทำด้วยถั่วเขียว สูปะทำด้วยถั่วเหลือง ที่จับได้ ด้วยมือ (ขัมภกตวรรค สิกขาบทที่ ๙)
4/902/184/901/9
หัวข้อธรรม (1)
[๘๒๘] ภิกษุใดอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อ รับแต่สูปะอย่างเดียวเป็นส่วนมาก ต้องอาบัติทุกกฏ (ขัมภกตวรรค สิกขาบทที่ ๙)
4/902/204/901/11
หัวข้อธรรม (1)
[๘๒๘] ไม่แกล้ง, เผลอ, ไม่รู้ตัว, อาพาธ, รับกับข้าวต่างอย่าง, รับของญาติ, รับของผู้ปวารณา, รับเพื่อประโยชน์แก่ภิกษุอื่น, จ่ายมาด้วยทรัพย์ของตน, มีอันตราย...ไม่ต้องอาบัติ (ขัมภกตวรรค สิกขาบทที่ ๙)
4/903/24/901/14
หัวข้อธรรม (1)
[๘๒๙] ภิกษุใดอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อ รับบิณฑบาตจนล้น ต้องอาบัติทุกกฏ ไม่แกล้ง เผลอ ไม่รู้ตัว อาพาธ มีอันตราย ...ไม่ต้องอาบัติ (ขัมภกตวรรค สิกขาบทที่ ๑๐)
4/903/144/902/9
หัวข้อธรรม (1)
[๘๓๐] ภิกษุพึงใดอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อ ฉันบิณฑบาตโดยรังเกียจ ทำอาการ ดุจไม่อยากฉัน ต้องอาบัติทุกกฏ ไม่แกล้ง เผลอ ไม่รู้ตัว อาพาธ มีอันตราย ...ไม่ต้องอาบัติ (สักกัจจวรรค สิกขาบทที่ ๑)
4/904/94/903/10