มีคนเข้าใจผิดว่า ปาราชิกมี ๒๔ ไม่ใช่ ๔ เพราะไปอ่านเอาในส่วนของอรรถกถา เห็นเขียนไว้ที่ไหนก็ยกเอามาพูด ไม่ได้ตรวจสอบ ไม่ได้เทียบมาใส่พุทธพจน์

ไม่นับของภิกษุณีมาใส่ ปาราชิกมีแค่ 4 เท่านั้น แต่อรรถกถาเรียก ผู้ที่ถูกห้ามบวช หรือ บวชไม่ขึ้น กับไม่มีเพศเป็นสมณะ ว่าปาราชิกหมดเลย แต่ผู้เขียนได้แย้งเป็นข้อๆไว้ให้แล้ว

👉 บัณเฑาะก์, สัตว์ดิรัจฉาน, อุภโตพยัญชนก ห้ามบวชเฉยๆ บวชไม่ขึ้น แต่ไม่เรียกว่าปาราชิก

👉 คนลักเพศกับภิกษุเข้ารีตเดียรถีย์ ก็ไม่เรียกว่าปาราชิก

👉 สามเณรผู้ประทุษร้ายนางภิกษุณีไม่เรียกว่าเป็นปาราชิก

👉 คนฆ่ามารดา, คนฆ่าบิดา, คนฆ่าพระอรหันต์ ถ้าผู้ฆ่าเป็นพระ ก็อยู่ในปาราชิกข้อ 3 อยู่แล้ว ไม่ใช่ปาราชิกอีกข้อ แต่ถ้าผู้ฆ่าไม่ใช่พระ การห้ามบวชนั้น ก็ไม่เรียกว่าปาราชิกเหมือนกัน ส่วนคนทำโลหิตุปบาท และ ภิกษุผู้ทำสังฆเภท อยู่ในส่วนของอนันตริยกรรม ไม่เรียกว่าปาราชิก

👉 ภิกษุณีกลับไปเป็นคฤหัสถ์โดยที่ไม่ต้องกล่าวลาสิกขา ไม่เรียกว่าเป็นปาราชิก

👉 ภิกษุมีองค์กำเนิดยาว ภิกษุหลังอ่อน มีอยู่ในปฐมปาราชิกอยู่แล้ว ไม่ใช่ปาราชิกอีกข้อ ภิกษุเอาปากอมองค์กำเนิดของผู้อื่น และ ภิกษุนั่งสวมองค์กำเนิดของผู้อื่น อันนี้ไม่เป็นปาราชิก

"ปาราชิก" เป็นชื่ออาบัติสูงสุดในพุทธศาสนา มี ๔ ข้อ ต้องอย่างใดอย่างหนึ่งใน ๔ ข้อเท่านั้น จึงจะเรียกว่าปาราชิก บุคคลผู้ถูกห้ามบวช ไม่เรียกว่าปาราชิก และบุคคลที่ขาดจากการเป็นพระโดยรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง (ที่ไม่ใช่ปาราชิก) เช่น ลาสิกขา, เข้ารีตเดียรถีย์, ตาย ก็ไม่เรียกว่า ปาราชิก