อันนี้ไม่สอดคล้องตามธรรมวินัย เพราะว่า

👉 คนลักเพศมีเฉพาะอนุปสัมบันเท่านั้น อุปสัมบันไม่เรียกว่าลักเพศ เพราะมีเพศอยู่แล้ว ฉะนั้น จะเรียกการลักเพศของอนุปสัมบันว่าเป็นปาราชิกไม่ได้ และการลักเพศของอนุปสัมบันก็ไม่ใช่อาบัติปาราชิก และอาบัติก็ไม่มีแก่อนุปสัมบันด้วย เรียกการห้ามบวชเฉยๆว่าเป็นปาราชิกไม่ได้

👉 เข้ารีตเดียรถีย์ มีเฉพาะอุปสัมบันเท่านั้น อนุปสัมบันมาจากลัทธิอื่น ไมได้ห้ามบวช แต่ถ้าบวชเป็นพระแล้วไปเข้ารีตเดียรถีย์ จะขาดจากการเป็นพระทันที แต่ไม่เรียกว่าเป็นปาราชิก ระวังสับสนนะ มันมีรายละเอียด ขาดจากการเป็นพระ แต่ไม่ใช่ปาราชิกก็มี ท่านไม่เรียกพระที่ไปเข้ารีตเดียรถีย์ว่าเป็นปาราชิก เพราะไม่ได้ต้องอาบัติปาราชิก แต่ขาดจากการเป็นพระในรูปแบบอื่น การขาดจากการเป็นพระ ไม่ได้มีแค่อาบัติปาราชิกเท่านั้นนะ เช่น ลาสิกขา, เข้ารีตเดียรถีย์, ตาย ก็ขาดจากการเป็นพระ เขาตายเฉยๆ ขาดจากการเป็นพระโดยธรรมชาติอันไม่มีโทษ จะไปเรียกว่าปาราชิกไปหมด ไม่ได้

และอีกอย่าง การที่ภิกษุไปเข้ารีตเดียรถีย์นั้นเป็นกรรมหนักมาก ๆ ทั้งพระรัตนตรัยขาด ทั้งศีลขาด หนักกว่าปาราชิกอีก จึงไม่เรียกว่าปาราชิก ตรัสไว้ในกรรมหนัก 6 อย่าง อยู่ในหมวดเดียวกันกับอนันตริยกรรม แต่ไม่เรียกว่าอนันตริยกรรมนะ

ให้เข้าใจง่ายๆว่า จะเรียกว่าเป็นปาราชิกได้ต้องประกอบด้วย 2 อย่าง คือ ต้องเป็นอุปสัมบัน แล้วต้องอาบัติปาราชิกอย่างใดอย่างหนึ่งใน 4 ข้อ