พุทธธรรมสงฆ์


หัวข้อธรรม (1)
ชื่อว่า ชีวิต เพราะเป็นเหตุ ให้ธรรมที่สัมปยุตด้วยชีวิตินทรีย์นั้นเป็นอยู่ องค์มรรคที่ชื่อว่า สัมมาทิฏฐิ เพราะอรรถว่า การเห็น (อ.จิตตุปปาทกัณฑ์)
75/334/875/310/11
หัวข้อธรรม (1)
หิริ นี้เป็นชื่อของความละอาย เพราะมีเหตุภายในเป็นสมุฏฐาน โอตตัปปะ เป็นชื่อของความเกรงกลัวต่อบาป เพราะมีเหตุภายนอกเป็นสมุฏฐาน (อ.จิตตุปปาทกัณฑ์)
75/336/775/312/18
หัวข้อธรรม (1)
บุคคลทรงจาโทษที่มีอยู่โดยความเป็นโทษ ย่อมเปิดเผยโทษทั้งหลายไป เพราะความไม่โลภ เพราะว่าคนโลภย่อมปกปิดโทษ. บุคคลทรงจาคุณที่มีอยู่โดยความเป็นคุณ ย่อมประกาศคุณทั้งหลายให้เป็นไป เพราะความไม่มีโทสะ เพราะว่า คนมีโทสะประทุษร้ายแล้วย่อมลบหลู่คุณท่าน (อ.จิตตุปปาทกัณฑ์)
75/341/875/317/18
หัวข้อธรรม (1)
ความเกิดขึ้นในเปรตวิสัย ย่อมไม่มีเพราะความไม่โลภ ความเกิดในนรกย่อมไม่มีเพราะความไม่มีโทสะ การเกิดในกำเนิดสัตว์ดิรัจฉานย่อมไม่มีเพราะความไม่หลง (อ.จิตตุปปาทกัณฑ์)
75/342/975/318/16
หัวข้อธรรม (1)
ความไม่โลภย่อมเป็นปัจจัย แก่ความไม่มีโรค ความไม่มีโทสะย่อมเป็นปัจจัยแก่ความเป็นหนุ่มสาว ความไม่หลงย่อมเป็นปัจจัยแก่ความมีอายุยืน (อ.จิตตุปปาทกัณฑ์)
75/343/775/319/13
หัวข้อธรรม (1)
หิริ และโอตตัปปะ เป็นธรรมคุ้มครองโลก (อ.จิตตุปปาทกัณฑ์)
75/345/575/321/14
หัวข้อธรรม (1)
ความเบาแห่งกาย ชื่อว่า กายลหุตา ความเบาแห่งจิตชื่อว่า จิตตลหุตา สมถะเพราะสงบธรรมที่เป็นข้าศึก วิปัสสนา เพราะเป็นธรรมทั้งหลายโดยอาการต่างๆ (อ.จิตตุปปาทกัณฑ์)
75/346/375/322/16
หัวข้อธรรม (1)
การกระทำ ชื่อว่า การะ การกระทำไว้ในใจ ชื่อว่า มนสิการ เพราะทาใจให้ขึ้นสู่วิถีจากภวังคจิต มนสิการนั้น มี 3 ประการ (อ.จิตตุปปาทกัณฑ์)
75/350/1375/328/1
หัวข้อธรรม (1)
อโลภะ เพ่งถึงมูลเรียกว่า อโลภะ เพ่งถึงกรรมบถ เรียกว่า อนภิชฌา ส่วนปัญญาเพ่งถึงอินทรีย์ เรียกว่า ปัญญินทรีย์ เพ่งถึงองค์มรรค เรียกว่า สัมมาทิฏฐิเพ่งถึงมูล เรียกว่า อโมหะ (อ.จิตตุปปาทกัณฑ์)
75/353/375/330/22
หัวข้อธรรม (1)
[๒๐] เจตนา มีในสมัยนั้น เป็นไฉน ? คือ การคิด กิริยาที่คิด ความคิด อันเกิดแต่สัมผัสแห่งมโนวิญญาณธาตุ ที่สมกันในสมัยนั้น อันใดนี้ชื่อว่า เจตนามีในสมัยนั้น (บาลีนิทเทสวาร)
75/356/1375/333/20