พุทธธรรมสงฆ์
📁 หัวข้อธรรม
📁 ฉบับมหามกุฏฯ
📁 ฉบับสยามรัฐ
📁 ฉบับหลวง
📁 ฉบับมหาจุฬาฯ
📁 อรรถกถา
📁 พุทธธรรมสงฆ์
📁 เจดีย์
📁 ฉันหนึ่งมื้อ
📁 ปฏิมาที่ขัดแย้ง
📁 กระทู้
📁 รูปปั้น
📁 อุทเทสิกเจดีย์
📁 ถวายเงินพระ
📁 คู่มือการใช้งาน


หัวข้อธรรม (1)
นิพพาน ชื่อว่า พรหม เพราะอรรถว่าสูงสุด ไตรสิกขาเป็นความประพฤติ เพื่อประโยชน์แก่ความสูงสุด เพราะเป็นไปเพื่อประโยชน์แก่นิพพาน เพราะเหตุนั้นพระพุทธเจ้า ตรัสว่า เป็นพรหมจรรย์ ศาสนพรหมจรรย์ก็คือ ไตรสิกขานั้นนั่นเอง (อ.มัณฑเปยยกถา)
69/443/1669/441/17
หัวข้อธรรม (1)
ชื่อว่า สัตถา เพราะตามสั่งสอนตามสมควร ซึ่งประโยชน์ในปัจจุบัน ประโยชน์ภายหน้า ประโยชน์อันสูงสุด (อ.มัณฑเปยยกถา)
69/444/669/442/5
หัวข้อธรรม (1)
ความผ่องใสแห่งการรับ คือ ผู้รับเทศนานั่นแหละเป็นผู้ผ่องใส (อ.มัณฑเปยยกถา)
69/444/2069/442/22
หัวข้อธรรม (1)
[๕๓๔] มรรค 4 ได้แก่ เจริญวิปัสสนาอันมีสมถะเป็นเบื้องต้น, เจริญสมถะมีวิปัสสนาเป็นเบื้องต้น, เจริญสมถะและวิปัสสนาคู่กันไป, มีใจนึกถึงโอภาสอันเป็นธรรมถูกอุทธัจจะกั้นไว้ (ยุคนัทธกถา)
69/449/969/448/10
หัวข้อธรรม (1)
[๕๓๕] ภาวนา มี 4 คือ ภาวนาด้วยอรรถว่า ธรรมทั้งหลายที่เกิดในภาวนานั้นไม่ล่วงเกินกัน, อินทรีย์ทั้งหลายมีกิจเป็นอันเดียวกัน, นำไปซึ่งความเพียรอันสมควรแก่ธรรมที่ไม่ล่วงเกินกัน เป็นที่เสพ (ยุคนัทธกถา)
69/450/1469/449/19
หัวข้อธรรม (1)
[๕๓๕] คำว่า ย่อมเสพ ได้แก่ ภิกษุนั้น นึกถึงอยู่ชื่อว่าเสพ, รู้อยู่ชื่อว่าเสพ, เห็นอยู่ชื่อว่า เสพ, พิจารณาอยู่ ชื่อว่าเสพ, อธิษฐานจิตอยู่ ชื่อว่าเสพ ฯลฯ (ยุคนัทธกถา)
69/451/469/450/7
หัวข้อธรรม (1)
[๕๓๗] ภิกษุย่อมเจริญสมถะมีวิปัสสนาเป็นเบื้องต้นอย่างไร (ยุคนัทธกถา)
69/453/1769/452/15
หัวข้อธรรม (1)
[๕๓๘-๕๔๑] ภิกษุย่อมเจริญสมถะ และวิปัสสนาคู่กันไปด้วยอาการ 16 (ยุคนัทธกถา)
69/455/169/453/23
หัวข้อธรรม (1)
[๕๔๒-๕๔๓] ภิกษุมีใจที่นึกถึงโอภาสอันเป็นธรรมถูกอุทธัจจะกั้นไว้ อย่างไร ? (ยุคนัทธกถา)
69/460/1169/459/9
หัวข้อธรรม (1)
เมื่อพระอรหันต์ผู้เป็นสุกขวิปัสสก บรรลุโสดาปัตติมรรค อันมีธรรมมุทธัจจะเป็นเบื้องต้น แล้วบรรลุมรรค 3 ที่เหลือด้วยวิปัสสนาล้วน ย่อมเป็นมรรคมีธรรมุทธัจจะเป็นเบื้องต้น (อ.ยุคธนัทกถา)
69/465/1469/464/20