พุทธธรรมสงฆ์


หัวข้อธรรม (1)
ชื่อว่า ธรรมุทธัจจะ คือ ความฟุ้งซ่าน ด้วยบังเกิดจิตอันประกอบด้วยอุทธัจจะด้วยสามารถแห่งความหมุนเคว้งไปในธรรม 10 ประการ มีโอภาส เป็นต้น อันเป็นที่รู้กันว่าเป็นอุปกิเลสแห่งวิปัสสนา เพราะผู้เจริญวิปัสสนามีปัญญาอ่อน (อ.ยุคธนัทกถา)
69/467/269/466/10
หัวข้อธรรม (1)
หากสมถะล่วงเกินวิปัสสนา จิตพึงเป็นไปเพื่อความเกียจคร้าน หากว่าวิปัสสนาล่วงเกินสมถะ จิตพึงเป็นไปเพื่อความฟุ้งซ่าน ฉะนั้น สมถะและวิปัสสนา ไม่ล่วงเกินกันและกัน ย่อมทำประโยชน์ให้สำเร็จ (อ.สุตตันตนิเทศ)
69/471/1569/471/9
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุผู้เจริญวิปัสสนาไม่ฉลาด เมื่อโอภาสนั้นเกิดคิดว่า โอภาสเห็นปานนี้ ยังไม่เคยเกิดแก่เรามาก่อนจากนี้เลยหนอ เราเป็นผู้บรรลุมรรคผลแน่แท้แล้ว จึงถือเอาสิ่งที่ไม่ใช่มรรคว่า เป็นมรรค (อ.ธรรมุทธัจจวารนิเทศ)
69/473/1069/473/11
หัวข้อธรรม (1)
ความยินดีอันมิใช่ของมนุษย์ ย่อมมีแก่ภิกษุผู้เข้าไปสู่เรือนว่าง ผู้มีจิตสงบ ผู้เห็นแจ้งธรรมโดยชอบแต่กาลใดๆ ภิกษุย่อมพิจารณาความเกิดและความเสื่อมแห่งขันธ์ทั้งหลาย แต่กาลนั้นๆ ภิกษุย่อมได้ปีติและปราโมทย์ ปีติและปราโมทย์นั้นเป็นอมตะของภิกษุผู้รู้แจ้งทั้งหลาย (อ.ธรรมุทธัจจวารนิเทศ)
69/475/1769/475/23
หัวข้อธรรม (1)
พระโยคาวจรผู้ฉลาด เมื่อโอภาส เป็นต้น เกิดขึ้นย่อมสอบสวนด้วยปัญญาว่าโอภาสนี้เป็นสภาพไม่เที่ยงเป็นสิ่งปรุงแต่ง (อ.ธรรมุทธัจจวารนิเทศ)
69/479/1969/479/26
หัวข้อธรรม (1)
พระโยคาวจรผู้มีปัญญาอ่อนย่อมถึงความฟุ้งซ่าน คือ ธรรมุทธัจจะ (อ.ธรรมุทธัจจวารนิเทศ)
69/481/1269/481/21
หัวข้อธรรม (1)
[๕๔๔-๕๔๕] สัจจะ 4 ประการ เป็นของแท้ เป็นของไม่ผิด ไม่เป็นอย่างอื่น (สัจจกถา)
69/483/469/484/5
หัวข้อธรรม (1)
[๕๔๖] สัจจะ 4 มีการแทงตลอดด้วยญาณเดียวด้วยอาการ 4 คือ ด้วยความเป็นของแท้ ด้วยความเป็นอนัตตา ด้วยความเป็นของจริง ด้วยความเป็นปฏิเวธ (สัจจกถา)
69/484/1469/485/10
หัวข้อธรรม (1)
[๕๕๐] สัจจะ มีลักษณะ 2 คือ สังขตลักษณะ อสังขตลักษณะ (สัจจกถา)
69/489/2069/490/22
หัวข้อธรรม (1)
[๕๕๕-๕๕๖] สัจจะด้วยอาการ 3 คือ ด้วยความแสวงหา ด้วยความกำหนดด้วยความแทงตลอด (สัจจกถา)
69/492/1769/493/13