พุทธธรรมสงฆ์
📁 หัวข้อธรรม
📁 ฉบับมหามกุฏฯ
📁 ฉบับสยามรัฐ
📁 ฉบับหลวง
📁 ฉบับมหาจุฬาฯ
📁 อรรถกถา
📁 พุทธธรรมสงฆ์
📁 เจดีย์
📁 ฉันหนึ่งมื้อ
📁 ปฏิมาที่ขัดแย้ง
📁 กระทู้
📁 รูปปั้น
📁 อุทเทสิกเจดีย์
📁 ถวายเงินพระ
📁 คู่มือการใช้งาน


หัวข้อธรรม (1)
[๙๕๐] รากแห่งความโกรธและความดูหมิ่น คือ อวิชชา อโยนิโสมนสิการ อัสมิมานะ (การถือเราถือเขา) ความไม่ละอาย ความไม่สะดุ้งกลัวบาป(แต่ละอย่าง) (สารีปุตตสุตตนิทเทส)
66/600/266/558/16
หัวข้อธรรม (1)
[๙๕๒] " ภิกษุทำปัญญาไว้เบื้องหน้า มีปีติงาม พึงข่มอันตรายเหล่านั้น พึงปราบความไม่ยินดีในที่นอนอันสงัด พึงปราบธรรมอันเป็นที่ตั้งแห่งความรำพัน 4 อย่าง " (สารีปุตตสุตตนิทเทส)
66/601/1966/560/16
หัวข้อธรรม (1)
[๙๖๓] คำว่า ทำปัญญาไว้เป็นเบื้องหน้า (สารีปุตตสุตตนิทเทส)
66/602/266/560/23
หัวข้อธรรม (1)
[๙๕๗] " เราจักฉันอะไร เราจักฉันที่ไหน วันนี้เรานอนลำบากหนอ พรุ่งนี้เราจักนอนที่ไหน ภิกษุผู้เสขะ พึงบำบัดเสีย ซึ่งวิตกเหล่านี้อันเป็นที่ตั้งแห่งความรำพันพึงเป็นผู้ไม่มีกังวลท่องเที่ยวไป " (สารีปุตตสุตตนิทเทส)
66/604/1166/562/24
หัวข้อธรรม (1)
[๙๖๓] " ภิกษุนั้นในธรรมวินัย ได้อาหารและเครื่องนุ่งห่มในกาล พึงรู้จักประมาณเพื่อสันโดษ ภิกษุนั้นสำรวมในปัจจัยเหล่านั้น เป็นผู้สำรวมเที่ยวไปในบ้าน แม้ถูกเขาด่าก็ไม่ควรกล่าววาจาหยาบ " (สารีปุตตสุตตนิทเทส)
66/607/1766/566/6
หัวข้อธรรม (1)
[๙๖๕] ความรู้จักประมาณ 2 อย่าง คือ รู้จักประมาณโดยการรับ รู้จักประมาณในการบริโภค (สารีปุตตสุตตนิทเทส)
66/609/366/567/9
หัวข้อธรรม (1)
[๙๖๙] " ภิกษุพึงเป็นผู้สำรวมจักษุ ไม่พึงเป็นผู้โลเลเพราะเท้า พึงเป็นผู้ขวนขวายในฌาน พึงเป็นผู้ตื่นอยู่มาก พึงเป็นผู้ปรารภอุเบกขามีจิตตั้งมั่น และพึงเข้าไปตัดความตรึกธรรมที่อาศัยอยู่แห่งความตรึก และความรำคาญ " (สารีปุตตสุตตนิทเทส)
66/613/766/571/7
หัวข้อธรรม (1)
[๙๗๔] ความตรึก 9 อย่าง (สารีปุตตสุตตนิทเทส)
66/618/466/575/13
หัวข้อธรรม (1)
[๙๗๕] " ภิกษุถูกตักเตือนด้วยวาจา พึงเป็นผู้มีสติชอบใจ พึงทำลายความเป็นผู้กระด้างในสพรหมจารีทั้งหลาย พึงเปล่งวาจาอันเป็นกุศล ไม่พึงเปล่งวาจาเกินขอบเขต ไม่พึงคิดเพื่อธรรม คือ การว่ากล่าวซึ่งชน " (สารีปุตตสุตตนิทเทส)
66/620/1166/577/16
หัวข้อธรรม (1)
[๙๗๖] พึงเห็นผู้แสดงโทษ กล่าวข่มขี่ มีปัญญา ว่าเป็นเหมือนผู้ชี้บอกขุมทรัพย์ให้ (สารีปุตตสุตตนิทเทส)
66/621/1166/578/12