พุทธธรรมสงฆ์


หัวข้อธรรม (1)
[๙๒๐] การอบรมตน (สารีปุตตสุตตนิทเทส)
66/579/1866/540/4
หัวข้อธรรม (1)
[๙๓๐] " ภิกษุผู้เป็นธีรชน มีสติ ประพฤติในธรรมเป็นส่วนสุดรอบ ไม่พึงกลัวต่อภัย 5 ประการ คือ ตัวเหลือบ สัตว์ไต่ตอม สัตว์เลื้อยคลาน สัมผัสแต่มนุษย์และภัยแต่สัตว์สี่เท้า " (สารีปุตตสุตตนิทเทส)
66/587/1466/547/8
หัวข้อธรรม (1)
[๙๓๒] ประพฤติธรรมเป็นส่วนสุดรอบ มี 4 ประการ คือ ศีลสังวร อินทรีสังวรโภชเนมัตตัญํุตา ชาคริยานุโยค (สารีปุตตสุตตนิทเทส)
66/588/1366/548/4
หัวข้อธรรม (1)
[๙๓๕] " ภิกษุไม่พึงหวาดเสียว แม้ต่อคนที่ตั้งอยู่ในธรรมอื่น แม้เห็นอารมณ์อันให้เกิดความขลาดมากของคนที่ตั้งอยู่ในธรรมอื่นนั้น ก็ไม่พึงหวาดเสียว อนึ่งภิกษุทั้งหลายผู้แสวงหากุศล พึงยํ่ายีอันตรายอื่นๆ " (สารีปุตตสุตตนิทเทส)
66/591/1766/551/2
หัวข้อธรรม (1)
[๙๓๘] " ภิกษุถูกผัสสะ คือ โรค และความหิวกระทบแล้ว พึงอดทนความหนาวและความร้อน ภิกษุนั้นอันผัสสะเหล่านั้นกระทบแล้ว โดยอาการมากอย่าง เป็นผู้ไม่เปิดโอกาส พึงทำความบากบั่น คือ ความเพียรให้มั่นไว้ " (สารีปุตตสุตตนิทเทส)
66/593/1366/552/19
หัวข้อธรรม (1)
[๙๔๐] ความหนาวย่อมมีด้วยเหตุ 2 อย่าง คือ ธาตุนํ้าภายในกำเริบ ฤดูภายนอก (สารีปุตตสุตตนิทเทส)
66/594/666/553/11
หัวข้อธรรม (1)
[๙๔๓] " ภิกษุไม่พึงทำความเป็นขโมย ไม่พึงพูดเท็จ พึงแผ่เมตตาไปยังสัตว์ทั้งที่สะดุ้งและผู้มั่นคง เมื่อใดภิกษุพึงรู้ความขุ่นใจ เมื่อนั้นพึงบรรเทาเสียซึ่งความขุ่นใจด้วยมนสิการว่า นี่เป็นฝักฝ่ายแห่งมารผู้มีกรรมดำ " (สารีปุตตสุตตนิทเทส)
66/596/366/555/4
หัวข้อธรรม (1)
[๙๔๕] การแผ่เมตตา (สารีปุตตสุตตนิทเทส)
66/596/1766/555/18
หัวข้อธรรม (1)
[๙๔๗] ผู้ให้สัตว์ตาย ผู้มีกรรมดำ ผู้เป็นใหญ่ ผู้ให้สัตว์ถึงความตาย ผู้ไม่ให้สัตว์พ้นไป ผู้เป็นเผ่าพันธุ์แห่งผู้ประมาท ชื่อว่า ผู้มีกรรมดำ (สารีปุตตสุตตนิทเทส)
66/598/766/557/3
หัวข้อธรรม (1)
[๙๔๘] " ภิกษุไม่พึงลุอำนาจแห่งความโกรธและความดูหมิ่น พึงขุดรากความโกรธ และความดูหมิ่นนั้น ดำรงอยู่ อนึ่ง ภิกษุเมื่อปราบก็พึงปราบที่รัก และที่เกลียดชังเสียโดยแท้ " (สารีปุตตสุตตนิทเทส)
66/599/766/557/24