พุทธธรรมสงฆ์
📁 หัวข้อธรรม
📁 ฉบับมหามกุฏฯ
📁 ฉบับสยามรัฐ
📁 ฉบับหลวง
📁 ฉบับมหาจุฬาฯ
📁 อรรถกถา
📁 พุทธธรรมสงฆ์
📁 เจดีย์
📁 ฉันหนึ่งมื้อ
📁 ปฏิมาที่ขัดแย้ง
📁 กระทู้
📁 รูปปั้น
📁 อุทเทสิกเจดีย์
📁 ถวายเงินพระ
📁 คู่มือการใช้งาน


หัวข้อธรรม (1)
[๗๕๑] ภิกษุพึงแบ่งกลางคืน และกลางวันให้เป็น 6 ส่วน แล้วตื่นอยู่ 5 ส่วนนอนหลับ 1 ส่วน (ตุวฏกสุตตนิทเทส)
66/330/466/306/8
หัวข้อธรรม (1)
[๗๕๓] ความลวง คือ กริยาที่ปกปิดความผิด ด้วยไม่อยากให้ผู้อื่นรู้ (ตุวฏกสุตตนิทเทส)
66/331/1066/307/13
หัวข้อธรรม (1)
[๗๕๓] ความหัวเราะเกินประมาณจนฟันปรากฏนี้เป็นกิริยาของเด็ก ในอริยวินัย. (ตุวฏกสุตตนิทเทส)
66/332/466/308/1
หัวข้อธรรม (1)
[๗๕๔] “ ภิกษุผู้นับถือ ไม่พึงประกอบการทำอาถรรพณ์ การทำนายฝัน การทายลักษณะ และการดูฤกษ์ ไม่พึงซ่องเสพการทายเสียงสัตว์ร้อง การปรุงยาให้ตั้งครรภ์ และการรักษาโรค” (ตุวฏกสุตตนิทเทส)
66/334/1966/310/12
หัวข้อธรรม (1)
[๗๕๖] การรักษาโรค 5 อย่าง คือ รักษาทางตา ผ่าตัด ทางยา ทางภูตผี รักษาทางกุมาร (ตุวฏกสุตตนิทเทส)
66/338/266/313/2
หัวข้อธรรม (1)
[๗๕๖] ภิกษุเหล่าใดเป็นผู้หลอกลวง กระด้าง พูดเหลาะแหละ ชอบตกแต่ง มีมานะสูง เหมือนไม้อ้อ ไม่มีสมาธิ ภิกษุเหล่านั้น ชื่อว่าเป็นผู้ไม่นับถือเรา เป็นผู้ปราศไปจากธรรมวินัยนี้ และย่อมไม่ถึงความเจริญงอกงามไพบูลย์ในธรรมวินัยนี้. (ตุวฏกสุตตนิทเทส)
66/338/766/313/7
หัวข้อธรรม (1)
[๗๕๗] “ ภิกษุไม่พึงหวั่นไหวในเพราะความนินทา ถูกเขาสรรเสริญแล้วไม่พึงฟูขึ้นพึงบรรเทาความโลภ พร้อมกับความตระหนี่ ความโกรธ และการพูดส่อเสียด” (ตุวฏกสุตตนิทเทส)
66/339/1766/314/13
หัวข้อธรรม (1)
[๗๖๐] ชื่อว่า ความโกรธ คือ ความปองร้าย ความมุ่งร้าย ความขัดเคืองความขุ่นเคือง ฯลฯ (ตุวฏกสุตตนิทเทส)
66/341/466/315/19
หัวข้อธรรม (1)
[๗๖๑] “ ภิกษุไม่พึงตั้งอยู่ในการซื้อการขาย ไม่พึงทำกิเลสเป็นเครื่องค่อนขอดในที่ไหนๆ ไม่พึงเกี่ยวข้องในบ้าน และไม่พึงพูดเลียบเคียงกะชน เพราะความอยากได้ลาภ” (ตุวฏกสุตตนิทเทส)
66/342/1366/317/8
หัวข้อธรรม (1)
[๗๖๕] การพูดเลียบเคียง. (ตุวฏกสุตตนิทเทส)
66/345/1866/320/7