พุทธธรรมสงฆ์


หัวข้อธรรม (1)
[๗๓๓] ภิกษุเป็นผู้โลเลด้วยจักษุอย่างไร ? (ตุวฏกสุตตนิทเทส)
66/313/1466/291/10
หัวข้อธรรม (1)
[๗๓๔] ติรัจฉานกถา 32 ประการ (ตุวฏกสุตตนิทเทส)
66/315/2166/293/8
หัวข้อธรรม (1)
[๗๓๗] “ ภิกษุพึงเป็นผู้ถูกผัสสะกระทบเข้าแล้ว เมื่อใด เมื่อนั้นไม่พึงทำความรำพันในที่ไหนๆ ไม่พึงปรารถนาภพ และไม่พึงหวั่นไหวในเพราะความขลาดกลัว”. (ตุวฏกสุตตนิทเทส)
66/318/1166/295/19
หัวข้อธรรม (1)
[๗๓๘] โรคต่าง ๆ (ตุวฏกสุตตนิทเทส)
66/318/1666/296/3
หัวข้อธรรม (1)
[๗๔๒] “ ภิกษุได้แล้วซึ่งข้าวก็ดี นํ้าก็ดี ของควรเคี้ยวก็ดี ผ้าก็ดี ไม่ควรทำการสั่งสม เมื่อไม่ได้ข้าวเป็นต้นนั้น ก็ไม่พึงสะดุ้ง” (ตุวฏกสุตตนิทเทส)
66/321/466/298/6
หัวข้อธรรม (1)
[๗๔๓] คำว่านํ้า ได้แก่ ปานะ 8 อย่าง คือ นํ้าผลมะม่วง นํ้าผลหว้า นํ้าผลกล้วยมีเมล็ด นํ้าผลกล้วยไม่มีเมล็ด นํ้าผลมะซาง นํ้าผลจันทน์ นํ้าผลลิ้นจี่. (ตุวฏกสุตตนิทเทส)
66/321/966/298/12
หัวข้อธรรม (1)
[๗๔๖] “ ภิกษุพึงเป็นผู้มีฌาน ไม่พึงเป็นผู้โลเล เพราะเท้าพึงเว้นขาดจากความคะนอง ไม่พึงประมาท และพึงอยู่ในที่นั่ง ในที่นอน ที่มีเสียงน้อย”. (ตุวฏกสุตตนิทเทส)
66/323/1266/300/13
หัวข้อธรรม (1)
[๗๔๗] ภิกษุไม่พึงเป็นผู้โลเลเพราะเท้า (ตุวฏกสุตตนิทเทส)
66/324/1266/301/9
หัวข้อธรรม (1)
[๗๔๘] ความรำคราญ ความเดือดร้อนจิต ความกลุ้มใจ ย่อมเกิดขึ้นเพราะเหตุ 2 ประการ คือ เพราะกระทำ และไม่กระทำ (ตุวฏกสุตตนิทเทส)
66/326/666/303/3
หัวข้อธรรม (1)
[๗๕๐] “ ภิกษุไม่พึงทำความหลับให้มาก พึงมีความเพียรซ่องเสพความเป็นผู้ตื่นพึงละเว้นความเกียจคร้าน ความลวง ความหัวเราะ การเล่น เมถุนธรรมอันเป็นไปกับด้วยการประดับ” (ตุวฏกสุตตนิทเทส)
66/329/2066/306/3