พุทธธรรมสงฆ์


หัวข้อธรรม (1)
[๔๗๓] เหตุให้เกิดความโกรธ (กลหวิวาทสุตตนิทเทส)
66/139/1866/132/17
หัวข้อธรรม (1)
[๔๗๓] เหตุให้เกิดการกล่าวเท็จ (กลหวิวาทสุตตนิทเทส)
66/141/266/133/14
หัวข้อธรรม (1)
[๔๗๓] เหตุให้เกิดความสงสัย (กลหวิวาทสุตตนิทเทส)
66/141/1766/134/5
หัวข้อธรรม (1)
[๔๗๕] ศีลขันธ์น้อย ศีลขันธ์ใหญ่ ศีลเป็นที่พึ่ง เป็นเบื้องต้น เป็นเบื้องบาทเป็นความสำรวม เป็นความระวัง เป็นปาก เป็นประธานแห่งความถึงพร้อมแห่งธรรมทั้งหลายฝ่ายกุศล (กลหวิวาทสุตตนิทเทส)
66/143/866/135/13
หัวข้อธรรม (1)
[๔๘๒] ความดีใจและความเสียใจ มีผัสสะเป็นต้นเหตุ (กลหวิวาทสุตตนิทเทส)
66/147/2066/139/17
หัวข้อธรรม (1)
[๔๙๒] “ ผัสสะเกิดขึ้น เพราะอาศัยนามและรูป ความยึดถือมีความปรารถนาเป็นนิทาน เมื่อความปรารถนาไม่มี ความถือว่าของเราจึงไม่มี เมื่อรูปไม่มีผัสสะจึงไม่ถูกต้อง” (กลหวิวาทสุตตนิทเทส)
66/151/466/142/12
หัวข้อธรรม (1)
[๔๙๖] รูปไม่มีโดยเหตุ 4 อย่าง คือ โดยการรู้ โดยการพิจารณา โดยการละโดยการก้าวล่วง (กลหวิวาทสุตตนิทเทส)
66/153/966/144/19
หัวข้อธรรม (1)
[๕๐๒] “ บุคคลไม่เป็นผู้มีสัญญาโดยสัญญาปกติ ไม่เป็นผู้มีสัญญาโดยสัญญาผิดผิดปกติ ไม่เป็นผู้ไม่มีสัญญา และไม่เป็นผู้ปราศจากสัญญา เมื่อบุคคลดำเนินอย่างนี้รูปจึงไม่มี เพราะว่าส่วนแห่งธรรมเครื่องเนิ่นช้า มีสัญญาเป็นนิทาน” (กลหวิวาทสุตตนิทเทส)
66/156/1966/147/24
หัวข้อธรรม (1)
[๕๐๖] ธรรมเป็นเครื่องเนิ่นช้า คือ ตัณหา มานะ ทิฏฐิ (กลหวิวาทสุตตนิทเทส)
66/158/566/149/3
หัวข้อธรรม (1)
[๕๑๐] คำว่า ยักษ์ คือ แห่งสัตว์ นรชน มาณพ บุรุษ บุคคล ผู้มีชีวิต ผู้เกิดสัตว์เกิด ผู้มีกรรม มนุษย์ (กลหวิวาทสุตตนิทเทส)
66/160/366/151/26