พุทธธรรมสงฆ์


หัวข้อธรรม (1)
[๑๙๕] พุทธมามกะ ได้แก่ ผู้นับถือ พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ คือ บุคคลผู้นั้นย่อมนับถือ พระพุทธเจ้าว่าของเรา (ชราสุตตนิทเทส)
65/612/1065/494/17
หัวข้อธรรม (1)
[๑๙๕] ภิกษุเหล่าใดเป็นผู้คดโกง กระด้าง พูดพล่อย กรีดกราย มีมานะจัด มีจิตไม่ตั้งมั่น ภิกษุเหล่านั้นเป็นผู้ไม่นับถือเรา เป็นผู้ไปปราศแล้วจากธรรมวินัยนี้ (ชราสุตตนิทเทส)
65/612/1465/494/21
หัวข้อธรรม (1)
[๑๙๖] " บุรุษตื่นแล้ว ย่อมไม่เห็นสิ่งที่มาประจวบด้วยความฝัน แม้ฉันใดใครๆก็ไม่เห็นชนที่รักซึ่งตายจากไปแล้วแม้ฉันนั้น " (ชราสุตตนิทเทส)
65/614/265/495/23
หัวข้อธรรม (1)
[๒๐๑] " ชนทั้งหลายที่เห็นกันก็ดี ที่ได้ยิน ชื่อเรียกกันก็ดี ชนเหล่านั้นที่จากไปแล้วยังเหลือแต่ชื่อเท่านั้นที่พูดถึงกันอยู่ " (ชราสุตตนิทเทส)
65/615/965/496/25
หัวข้อธรรม (1)
[๒๐๙] พระเสขะ 7 จำพวก เรียกว่า ผู้ประพฤติหลีกเร้น (ชราสุตตนิทเทส)
65/622/265/502/15
หัวข้อธรรม (1)
[๒๑๑] ความพร้อมเพรียง ได้แก่ สามัคคี 3 อย่าง คือ คณะสามัคคี ธรรมสามัคคีอนภินิพพัตติสามัคคี (ชราสุตตนิทเทส)
65/623/865/504/4
หัวข้อธรรม (1)
[๒๑๔] สิ่งเป็นที่รัก 2 อย่าง คือ สัตว์ สังขาร (ชราสุตตนิทเทส)
65/626/365/506/12
หัวข้อธรรม (1)
ภาวะของสัตว์เมื่อเริ่มปฏิสนธิ (อ.ชราสุตตนิทเทส)
65/635/1465/513/21
หัวข้อธรรม (1)
ก็โดยปรมัตถ์ ขันธ์เท่านั้นแตก ชื่อว่า สัตว์ไม่มีใครตาย (อ.ชราสุตตนิทเทส)
65/644/665/520/22
หัวข้อธรรม (1)
[๒๒๕] เมถุนธรรม ได้แก่ ธรรมของอสัตบุรุษ ธรรมของคนชาวบ้าน ธรรมมีนํ้าเป็นที่สุด (ติสสเมตเตยยสุตตนิเทส)
65/661/965/535/11