พุทธธรรมสงฆ์
📁 หัวข้อธรรม
📁 ฉบับมหามกุฏฯ
📁 ฉบับสยามรัฐ
📁 ฉบับหลวง
📁 ฉบับมหาจุฬาฯ
📁 อรรถกถา
📁 พุทธธรรมสงฆ์
📁 เจดีย์
📁 ฉันหนึ่งมื้อ
📁 ปฏิมาที่ขัดแย้ง
📁 กระทู้
📁 รูปปั้น
📁 อุทเทสิกเจดีย์
📁 ถวายเงินพระ
📁 คู่มือการใช้งาน


หัวข้อธรรม (1)
[๒๒๙] วิเวก 3 คือ กายวิเวก จิตตวิเวก อุปธิวิเวก (ติสสเมตเตยยสุตตนิเทส)
65/663/1865/537/12
หัวข้อธรรม (1)
[๒๓๐] " คำสั่งสอนของบุคคลผู้ประกอบเนืองๆ ในเมถุนธรรมย่อมเลอะเลือน และบุคคลนั้นย่อมปฏิบัติผิด นี้เป็นธรรมอันไม่ประเสริฐในบุคคลนั้น " (ติสสเมตเตยยสุตตนิเทส)
65/666/265/539/9
หัวข้อธรรม (1)
[๒๓๑] คำว่า ภควา เป็นพระนามเครื่องกล่าวด้วยความเคารพ (ติสสเมตเตยยสุตตนิเทส)
65/667/665/540/10
หัวข้อธรรม (1)
[๒๓๒] คำสั่งสอนย่อมเลอะเลือนด้วยเหตุ 2 ประการ คือ คำสั่งสอนทางปริยัติย่อมเลอะเลือน คำสั่งสอนทางปฏิบัติย่อมเลอะเลือน (ติสสเมตเตยยสุตตนิเทส)
65/669/165/541/22
หัวข้อธรรม (1)
[๒๓๕] " บุคคลใดเป็นผู้เดียวเที่ยวไปในเบื้องต้น (ต่อมา) ย่อมซ่องเสพเมถุนธรรมบัณฑิตทั้งหลายกล่าวบุคคลนั้นว่าเป็นปุถุชนเลวในโลก เหมือนยวดยานที่หมุนไปฉะนั้น " (ติสสเมตเตยยสุตตนิเทส)
65/670/1165/543/5
หัวข้อธรรม (1)
[๒๓๖] ความเป็นผู้เที่ยวไปในเบื้องต้น ด้วยเหตุ 2 ประการ คือ ด้วยส่วนบรรพชาด้วยการละความคลุกคลีด้วยหมู่ (ติสสเมตเตยยสุตตนิเทส)
65/670/1565/543/9
หัวข้อธรรม (1)
[๒๔๐] " ยศและเกียรติในกาลก่อนของภิกษุนั้นย่อมเสื่อมไป ภิกษุเห็นความเสื่อมแม้นั้นแล้ว พึงศึกษา เพื่อละเมถุนธรรมเสีย " (ติสสเมตเตยยสุตตนิเทส)
65/674/265/546/8
หัวข้อธรรม (1)
[๒๔๒] สิกขา 3 อย่าง คือ อธิศีลสิกขา อธิจิตตสิกขา อธิปัญญาสิกขา (ติสสเมตเตยยสุตตนิเทส)
65/675/1665/547/19
หัวข้อธรรม (1)
[๒๔๓] " ภิกษุนั้นถึงพร้อมด้วยความดำริ ย่อมซบเซาเหมือนคนกำพร้า ได้ยินเสียงติเตียนของชนเหล่าอื่นแล้ว ย่อมเป็นผู้เก้อเขินเป็นผู้เช่นนั้น " (ติสสเมตเตยยสุตตนิเทส)
65/677/1665/549/10
หัวข้อธรรม (1)
[๒๔๖] " ลำดับนั้น ภิกษุนั้นถูกวาทะของชนเหล่าอื่น ตักเตือน ย่อมกระทำศัสตราการกล่าวเท็จทั้งรู้ อยู่นั้นเป็นเครื่องผูกพันภิกษุนั้น ภิกษุนั้นย่อมหยั่งลงสู่ความเป็นผู้พูดเท็จ " (ติสสเมตเตยยสุตตนิเทส)
65/679/1765/551/4