พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๔๓๐] " ท่านผู้ถึงความตั้งอยู่ไม่ได้ ไม่มีประมาณ ชนทั้งหลายจะพึงกล่าวท่านผู้นั้นด้วยกิเลสมีราคะ เป็นต้นใด กิเลสมีราคะ เป็นต้น นั้นของท่านไม่มี เมื่อธรรม(มีขันธ์ เป็นต้น) ทั้งปวง ท่านเพิกถอนขึ้นได้แล้ว แม้ทางแห่งถ้อยคำทั้งหมดก็เป็นอันท่านเพิกถอนขึ้นได้แล้ว " (อุปสีวปัญหา)
47/919/847/752/13
หัวข้อธรรม (1)
เพ่ง คือ มีสติเข้าอากิญจัญญายตนสมาบัตินั้น และออกจากอากิญจัญญายตนสมาบัติ แล้วพิจารณาเห็นโดยความเป็นของไม่เที่ยง เป็นต้น (อ.อุปสีวปัญหา)
47/920/1147/753/10
หัวข้อธรรม (1)
[๔๓๑] " ผู้ฉลาดในโลกนี้ ไม่กล่าวบุคคลว่า เป็นมุนี ด้วยความเห็น ด้วยการฟังหรือด้วยญาณ ชนเหล่าใดกำจัดเสนามารให้พินาศแล้ว ไม่มีความทุกข์ ไม่มีความหวัง เที่ยวไปอยู่เรากล่าวชนเหล่านั้นว่าเป็น มุนี " (นันทปัญหา)
47/924/1047/756/15
หัวข้อธรรม (1)
[๔๓๑] " คนเหล่าใดในโลกนี้ละเสีย ซึ่งรูปที่ได้เห็นแล้วก็ดี เสียงที่ได้ฟังแล้วก็ดีอารมณ์ที่ได้ทราบแล้วก็ดี ละเสียแม้ซึ่งศีล และพรตทั้งหลายก็ดี ละเสียซึ่งมงคลตื่นข่าว เป็นต้น เป็นอันมากทั้งหมดก็ดี กำหนดรู้ตัณหาแล้วเป็นผู้หาอาสวะมิได้คนเหล่านั้นแลข้ามโอฆะได้แล้ว " (นันทปัญหา)
47/926/1047/758/1
หัวข้อธรรม (1)
[๔๓๒] " ชนเหล่าใดได้รู้ทั่วถึงบท คือ นิพพาน อันไม่แปรผัน เป็นที่บรรเทาฉันทราคะในรูปที่ได้เห็น เสียงที่ได้ฟังและสิ่งที่ได้ทราบ อันน่ารัก ณ ที่นี้ เป็นผู้มีสติ มธรรมอันเห็นแล้ว ดับกิเลสได้แล้ว ชนเหล่านั้นสงบระงับแล้ว มีสติข้ามตัณหาอัน ซ่านไปในอารมณ์ต่าง ๆ ในโลกได้แล้ว " (เหมกปัญหา)
47/930/1647/761/2
หัวข้อธรรม (1)
[๔๓๓] " ผู้ใดไม่มีกามทั้งหลาย ไม่มีตัณหาและข้ามความสงสัยได้แล้ว ความพ้นวิเศษ อย่างอื่นของผู้นั้นไม่มี " (โตเทยยปัญหา)
47/933/847/762/20
หัวข้อธรรม (1)
[๔๓๓] " ผู้นั้นไม่มีความปรารถนา และไม่เป็นผู้ปรารถนาอยู่ด้วย ผู้นั้นเป็นคนมีปัญญามิใช่เป็นผู้มีปรกติกำหนด ด้วยปัญญาอยู่ด้วย ท่านจงรู้จักมุนีว่าเป็นผู้ไม่มีกิเลสเครื่องกังวล ไม่ข้องอยู่แล้วในกาม และภพแม้อย่างนี้ " (โตเทยยปัญหา)
47/933/1847/763/9
หัวข้อธรรม (1)
[๔๓๔] " ธรรมชาติไม่มีเครื่องกังวลไม่มีความถือมั่น นี้เป็นที่พึ่ง หาใช่อย่างอื่นไม่เรากล่าวที่พึ่งอันเป็นที่สิ้นไปแห่งชรา และมรณะว่านิพพาน ชนเหล่าใดรู้นิพพานนั้นแล้ว มีสติ มีธรรมอันเห็นแล้ว ดับกิเลสได้แล้ว ชนเหล่านั้นไม่อยู่ใต้อำนาจของมารไม่เดินไปในทางของมาร " (กัปปปัญหา)
47/936/1247/765/4
หัวข้อธรรม (1)
[๔๓๕] " ท่านได้เห็นซึ่งเนกขัมมะ โดยความเป็นธรรมอันเกษมแล้ว จงนำความกำหนัดในกามทั้งหลายออกไปเสียให้สิ้นเถิด อนึ่งกิเลสชาติเครื่องกังวลที่ท่านยึดไว้แล้ว (ด้วยอำนาจตัณหา และทิฏฐิ) ซึ่งควรจะปลดเปลื้องเสีย อย่ามีแล้วแก่ท่าน " (ชตุกัณณีปัญหา)
47/939/147/767/11
หัวข้อธรรม (1)
[๔๓๖] " หมู่ชนควรจะนำเสียซึ่งตัณหา เป็นเครื่องถือมั่นทั้งปวงในส่วนเบื้องบนเบื้องตํ่าในส่วนเบื้องขวาง คือในท่ามกลางให้สิ้นเชิง เพราะว่าสัตว์ทั้งหลายย่อมถือมั่นสิ่งใดๆ ในโลก มารย่อมติดตามสัตว์ได้เพราะสิ่งนั้นแหละ " (ภัทราวุธปัญหา)
47/942/1847/770/2