พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๔๓๖] " เพราะเหตุนั้น ภิกษุเมื่อรู้ชัดอยู่ เพ่งเล็งเห็นหมู่สัตว์ผู้ติดข้องอยู่แล้วในวัฏฏะอันเป็นบ่วงแห่งมารนี้ว่า เป็นหมู่สัตว์ติดข้องอยู่แล้ว เพราะการถือมั่นดังนี้พึงเป็นผู้มีสติ ไม่ถือมั่นเครื่องกังวลในโลกทั้งปวง " (ภัทราวุธปัญหา)
47/943/547/770/7
หัวข้อธรรม (1)
[๔๓๗] " เรากล่าวธรรมเป็นเครื่องละความพอใจในกาม และโทมนัสทั้งสองอย่างเป็นเครื่องบรรเทาความง่วงเหงา เป็นเครื่องห้ามความรำคราญ บริสุทธิ์ดี เพราะอุเบกขา และสติ มีความตรึกถึงธรรมแล่นไปในเบื้องหน้าว่าเป็น อัญญาวิโมกข์สำหรับทำลายอวิชชา " (อุทยปัญหา)
47/946/1147/772/19
หัวข้อธรรม (1)
[๔๓๗] " โลกมีความเพลิดเพลินประกอบไว้ ความตรึกไปต่าง ๆ เป็นเครื่องเที่ยวไปของโลกนั้น เพราะละตัณหาได้เด็ดขาดท่านจึงกล่าวว่า นิพพาน " (อุทยปัญหา)
47/947/147/773/6
หัวข้อธรรม (1)
[๔๓๗] " เมื่อบุคคลไม่เพลิดเพลินเวทนา ทั้งภายใน และภายนอก มีสติ อย่างนี้เที่ยวไปอยู่ วิญญาณจึงจะดับ " (อุทยปัญหา)
47/947/947/773/14
หัวข้อธรรม (1)
[๔๓๘] " พระตถาคตทรงรู้ยิ่ง ซึ่งภูมิเป็นที่ตั้งแห่งวิญญาณทั้งปวง ทรงทราบบุคคลนั้นผู้ยังดำรงอยู่ ผู้น้อมไปแล้วในอากิญจัญญายตนสมาบัติ เป็นต้น ผู้มีอากิญจัญญายตนสมาบัติ เป็นต้น นั้นเป็นที่ไปในเบื้องหน้า ผู้ที่เกิดในอากิญจัญญายตนภพว่า มีความเพลิดเพลินเป็นเครื่องประกอบ ดังนี้แล้ว แต่นั้นย่อมเห็นแจ้งในอากิญจัญญายตนสมาบัตินั้น ญาณของบุคคลนั้น ผู้เป็นพราหมณ์ อยู่จบพรหมจรรย์แล้ว เป็นญาณอันถ่องแท้อย่างนี้ " (โปสาลปัญหา)
47/950/1647/776/6
หัวข้อธรรม (1)
[๔๓๙] " ดูก่อนโมฆราช ท่านจงเป็นผู้มีสติทุกเมื่อ พิจารณาเห็นโลก โดยความเป็นของว่างเปล่าเถิด จงถอนความตามเห็นว่าเป็นตัวตนเสียแล้ว พึงเป็นผู้ข้ามพ้นมัจจุราชได้ ด้วยอาการอย่างนี้ บุคคลผู้พิจารณาเห็นโลกอยู่อย่างนี้ มัจจุราชจึงจะไม่เห็น " (โมฆราชปัญหา)
47/954/1947/779/8
หัวข้อธรรม (1)
การพิจารณาเห็นโลก โดยความเป็นของว่างเปล่า ด้วยเหตุ 2 ประการ คือ ด้วยลักษณะอันเป็นไปแล้วไม่มีเหลือ ด้วยพิจารณาเห็นเนืองๆ ถึงสังขารเป็นของว่างเปล่า (อ.โมฆราชปัญหา)
47/956/1047/780/22
หัวข้อธรรม (1)
[๔๔๐] " ชนทั้งหลายได้เห็นเหล่าสัตว์ ผู้เดือดร้อนอยู่เพราะรูปทั้งหลายแล้ว ยังเป็นผู้ประมาท ก็ย่อยยับอยู่เพราะรูปทั้งหลาย ดูก่อนปิงคิยะ เพราะเหตุนั้น ท่านจงเป็นคนไม่ประมาท ละรูปเสียเพื่อความไม่เกิดอีก " (ปิงคิยปัญหา)
47/957/1247/781/15
หัวข้อธรรม (1)
[๔๔๐] " เมื่อท่านเห็นหมู่มนุษย์ผู้ถูกตัณหาครอบงำแล้ว เกิดความเดือดร้อน อันชราถึงรอบข้าง ดูก่อนปิงคิยะ เพราะเหตุนั้น ท่านจงเป็นคนไม่ประมาทละตัณหาเสียเพื่อความไม่เกิดอีก " (ปิงคิยปัญหา)
47/958/347/782/4
หัวข้อธรรม (1)
[๔๔๓] " ศรัทธา ปีติ มานะ และสติของอาตมา ย่อมน้อมไปในคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าผู้โคดม พระพุทธเจ้า ผู้โคดม ผู้มีปัญญากว้างขวาง ประทับอยู่ยังทิศาภาคใด ๆ อาตมานั้นเป็นผู้นอบน้อมไปโดยทิศาภาคนั้นๆ นั้นแล " (ปารายนานุสังคีติคาถา)
47/965/947/787/7