พุทธธรรมสงฆ์
📁 หัวข้อธรรม
📁 ฉบับมหามกุฏฯ
📁 ฉบับสยามรัฐ
📁 ฉบับหลวง
📁 ฉบับมหาจุฬาฯ
📁 อรรถกถา
📁 พุทธธรรมสงฆ์
📁 เจดีย์
📁 ฉันหนึ่งมื้อ
📁 ปฏิมาที่ขัดแย้ง
📁 กระทู้
📁 รูปปั้น
📁 อุทเทสิกเจดีย์
📁 ถวายเงินพระบาป
📁 คู่มือการใช้งาน
หัวข้อธรรม (1)
[๔๒๗] " สัตว์ทั้งหลายผู้เกิดเป็นมนุษย์เหล่าใดเหล่าหนึ่ง เป็นอันมากในโลกนี้คือ ฤๅษี กษัตริย์ พราหมณ์ ปรารถนา ความเป็นมนุษย์ เป็นต้น อาศัยของมีชราจึงบูชายัญ แก่เทวดาทั้งหลาย " (ปุณณกปัญหา)
47/900/1347/737/11
หัวข้อธรรม (1)
[๔๒๗] สัตว์ทั้งหลายผู้เกิดเป็นมนุษย์เหล่านั้น ย่อมมุ่งหวัง ย่อมชมเชย ย่อมปรารถนา ย่อมบูชา ย่อมรำพัน ถึงกามก็เพราะอาศัยลาภ เรากล่าวว่า สัตว์เหล่านั้นประกอบการบูชา ยังเป็นคนกำหนัดยินดีในภพ ไม่ข้ามพ้นชาติและชราไปได้ (ปุณณกปัญหา)
47/901/747/737/24
หัวข้อธรรม (1)
[๔๒๗] ผู้ใด ไม่มีความหวั่นไหว ในโลกไหนๆ เพราะได้พิจารณาเห็นธรรมที่ยิ่งและหย่อนในโลก ผู้นั้นสงบแล้วไม่มี ความประพฤติชั่วอันจะทำให้มัวหมองดุจควันไฟไม่มีกิเลสอันกระทบจิต หาความหวังมิได้ เรากล่าวว่าผู้นั้นข้ามพ้นชาติและชราไปได้แล้ว (ปุณณกปัญหา)
47/902/147/738/12
หัวข้อธรรม (1)
[๔๒๘] ความทุกข์เหล่าใดเหล่าหนึ่งในโลกเป็นอันมาก ย่อมเกิดเพราะอุปธิเป็นเหตุผู้ใดไม่รู้แจ้งย่อมกระทำอุปธิ ผู้นั้นเป็นคนเขลา ย่อมเข้าถึงทุกข์บ่อยๆ เพราะฉะนั้น เมื่อบุคคลมารู้ชัดเห็นชาติว่า เป็นเหตุเกิดแห่งทุกข์ ไม่พึงกระทำอุปธิ (เมตตคูปัญหา)
47/905/1147/741/4
หัวข้อธรรม (1)
[๔๒๘] " ท่านพึงรู้ ผู้ใดว่าเป็นพราหมณ์ ผู้ถึงเวทไม่มีกิเลสเครื่องกังวล ไม่ติดข้องอยู่ในกามภพ ผู้นั้นแลข้ามโอฆะนี้ ได้แน่แล้ว ผู้นั้นข้ามถึงฝั่งแล้ว เป็นผู้ไม่มีตะปูคือ กิเลส ไม่มีความสงสัย นรชนนั้นรู้แจ้งแล้วแล เป็นผู้ถึงเวทในศาสนานี้สละธรรมเป็นเครื่องข้องนี้ ในภพน้อยและภพใหญ่เสียได้แล้ว เป็นผู้มีตัณหาปราศไปแล้ว ไม่มีกิเลสอันกระทบจิตหาความหวังมิได้ เรากล่าวว่าผู้นั้นข้ามชาติและชราได้แล้ว " (เมตตคูปัญหา)
47/908/347/743/2
หัวข้อธรรม (1)
[๔๒๙] " ดูก่อนโธตกะ เราจักไม่อาจเพื่อจะปลดเปลื้องใครๆ ผู้ยังมีความสงสัยในโลกให้พ้นไปได้ ก็เมื่อท่านรู้ทั่วถึงธรรมอันประเสริฐ จะข้ามโอฆะนี้ได้ ด้วยอาการอย่างนี้ " (โธตกปัญหา)
47/913/447/747/17
หัวข้อธรรม (1)
[๔๒๙] " ท่านรู้ชัดซึ่งส่วนอย่างใดอย่างหนึ่ง ทั้งในส่วนเบื้องบน ทั้งในส่วนเบื้องตํ่าแม้ในส่วนเบื้องขวาง คือ ท่ามกลาง ท่านรู้แจ้งสิ่งนั้นว่า เป็นเครื่องข้องอยู่ในโลกอย่างนี้แล้ว อย่าได้ทำตัณหาเพื่อภพน้อยและภพใหญ่เลย " (โธตกปัญหา)
47/914/447/748/11
หัวข้อธรรม (1)
[๔๓๐] " ท่านจงเป็นผู้มีสติ เพ่งอากิญจัญญายตนสมาบัติ อาศัยอารมณ์ว่า ไม่มีดังนี้แล้ว ข้ามห้วงนํ้า คือ กิเลสเสียเถิด ท่านจงละกามทั้งหลายเสีย เป็นผู้เว้นจากความสงสัย เห็นธรรมเป็นที่สิ้นไปแห่งตัณหาให้แจ่มแจ้งทั้งกลางวันกลางคืนเถิด " (อุปสีวปัญหา)
47/917/1247/751/5
หัวข้อธรรม (1)
[๔๓๐] " ผู้ใดปราศจากความกำหนัดยินดีในกามทั้งปวง ละสมาบัติอื่นเสีย อาศัยอากิญจัญญายตนสมาบัติ น้อมใจลงในสัญญาวิโมกข์เป็นอย่างยิ่ง ผู้นั้นเป็นผู้ไม่หวั่นไหวพึงตั้งอยู่ในอากิญจัญญายตนพรหมโลกนั้น " (อุปสีวปัญหา)
47/918/647/751/16
หัวข้อธรรม (1)
[๔๓๐] " มุนีพ้นแล้วจากนามกาย ย่อมถึงการตั้งอยู่ไม่ได้ ไม่ถึงการนับ ฉันใดเปรียบเหมือนเปลวไฟ อันถูกกำลังลมพัดไปแล้ว ย่อมถึงการตั้งอยู่ไม่ได้ ไม่ถึงการนับฉันนั้น " (อุปสีวปัญหา)
47/918/1947/752/2