พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๕๓๙] ทรงเปรียบความมีสีทราม สัมผัสหยาบ ราคาถูก ของผ้าเปลือกไม้กับภิกษุทุศีล ชนเหล่าใดคบหาทำตามเยี่ยงอย่างภิกษุนั้น ย่อมเป็นไปเพื่อสิ่งไม่เกื้อกูล เพื่อทุกข์แก่ชนเหล่านั้นตลอดกาลนาน (นวสูตร)
34/489/334/507/3
หัวข้อธรรม (1)
[๕๔๐] ถ้ากล่าวว่า คนทำกรรมอย่างใด ย่อมเสวยกรรมนั้นอย่างนั้นๆ การอยู่ประพฤติพรหมจรรย์ก็มีไม่ได้ เมื่อกล่าวว่าคนทำกรรมอันจะพึงให้ผลอย่างใดๆย่อมเสวยผลของกรรมนั้นอย่างนั้น ๆ กล่าวอย่างนี้จึงถูก (โลณกสูตร)
34/492/334/511/10
หัวข้อธรรม (1)
[๕๔๐] บางคนทำบาปกรรมแม้ประมาณน้อย กรรมนั้นพาเขาไปนรก บางคนทำบาปกรรมอย่างเดียวกัน กรรมนั้นให้ผลในปัจจุบัน ไม่ปรากฏผลมากเลย (โลณกสูตร)
34/492/934/511/17
หัวข้อธรรม (1)
[๕๔๑] เครื่องทำให้ทองหมอง อย่างหยาบ อย่างกลาง อย่างละเอียด (สังฆสูตร)
34/499/334/519/13
หัวข้อธรรม (1)
[๕๔๑] อุปกิเลส (เครื่องทำให้หมอง) อย่างหยาบของภิกษุ คือ กาย วจี มโนทุจริต อย่างกลาง คือ กามวิตก พยาบาทวิตก วิหิงสาวิตก อย่างละเอียดคือ ความตรึกถึงชาติ ความตรึกถึงชนบท ความตรึกเกี่ยวด้วยการจะไม่ให้คนอื่นดูหมิ่น (สังฆสูตร)
34/499/1834/520/10
หัวข้อธรรม (1)
[๕๔๑] อภิญญา 6 (สังฆสูตร)
34/500/834/520/25
หัวข้อธรรม (1)
[๕๔๒] ภิกษุผู้ประกอบอธิจิต ควรมนสิการ นิมิต 3 ตามกาลอันควร คือ สมาธินิมิต (ข่มจิตใจให้ตั้งมั่นอยู่ในอารมณ์เดียว) ปัคคาหนิมิต (ทำความเพียรยกจิตให้อาจหาญแช่มชื่น) อุเบกขานิมิต (เพ่งดูเฉยอยู่ไม่ข่มไม่ยกเมื่อจิตเรียบร้อยแล้ว) (สมุคคตสูตร)
34/505/1034/526/3
หัวข้อธรรม (1)
[๕๔๓] ทรงตรัสถึง เมื่อใดพระองค์รู้แจ้งชัดซึ่ง อัสสาทะ (ความยินดี ความเพลิดเพลิน) อาทีนพ (โทษที่ไม่น่ายินดี ความขมขื่น) และนิสสรณะ (ความออกไป ความไม่ติด) ของโลกอย่างถูกต้องตามเป็นจริงแล้ว เมื่อนั้นจึงพูดได้ว่าเป็นพระพุทธเจ้า (ปุพพสูตร)
34/510/534/530/5
หัวข้อธรรม (1)
เมื่อได้รับคำพยากรณ์จากพระพุทธเจ้าแล้วว่า จะได้เป็นพระพุทธเจ้าพระองค์หนึ่งภายหน้า จึงเรียกว่า พระโพธิสัตว์ (อ.ปุพพสูตร)
34/511/834/531/15
หัวข้อธรรม (1)
[๕๔๔] พระพุทธองค์ได้ตรวจค้น อัสสาทะ อาทีนพ นิสสรณะในโลก และได้ประสบแล้วได้เห็นอย่างดีด้วยปัญญาแล้ว (มนุสสสูตร)
34/512/1234/533/3