พุทธธรรมสงฆ์
📁 หัวข้อธรรม
📁 ฉบับมหามกุฏฯ
📁 ฉบับสยามรัฐ
📁 ฉบับหลวง
📁 ฉบับมหาจุฬาฯ
📁 อรรถกถา
📁 พุทธธรรมสงฆ์
📁 เจดีย์
📁 ฉันหนึ่งมื้อ
📁 ปฏิมาที่ขัดแย้ง
📁 กระทู้
📁 รูปปั้น
📁 อุทเทสิกเจดีย์
📁 ถวายเงินพระบาป
📁 คู่มือการใช้งาน
หัวข้อธรรม (1)
[๕๔๕] เมื่อใดรู้แจ้งชัด ซึ่งอัสสาทะอาทีนพ นิสสรณะ ของโลกตามความเป็นจริงแล้ว เมื่อนั้นสัตว์ทั้งหลายจึงมีใจไม่ถูกกักขัง ออกได้หลุดพ้นไปจากโลก (อัสสาทสูตร)
34/513/1134/534/12
หัวข้อธรรม (1)
[๕๔๖] สมณะ หรือพราหมณ์ เหล่าใด ไม่รู้แจ้งชัด ซึ่งอัสสาทะ อาทีนพ และนิสสรณะของโลกอย่างถูกต้องตามจริง สมณะหรือพราหมณ์เหล่านั้น ไม่นับว่าเป็นสมณะในหมู่สมณะ ไม่นับว่าเป็นพราหมณ์ในหมู่พราหมณ์ (สมณสูตร)
34/514/1334/535/16
หัวข้อธรรม (1)
[๕๔๗] การร้องไห้ในวินัยของพระอริยะ คือ การขับร้อง ความเป็นบ้า คือ การฟ้อนรำ ความเป็นเด็ก คือการหัวเราะจนเห็นฟันอย่างพร่ำเพรื่อ เมื่อเกิดความยินดีร่าเริงในธรรม ก็ควรแต่เพียงยิ้มแย้ม (โรณสูตร)
34/515/1634/537/3
หัวข้อธรรม (1)
[๕๔๘] ความอิ่มหนำในการเสพสิ่งทั้ง 3 ไม่มี คือ ความหลับ การดื่มสุราเมรัยการประกอบเมถุนธรรม (อติตตสูตร)
34/517/934/538/14
หัวข้อธรรม (1)
[๕๔๙] เมื่อจิตอันบุคคลไม่รักษาแล้ว กายกรรม วจีกรรม มโนกรรม ก็เป็นอันไม่ได้รักษาด้วย การตายของบุคคลนั้นย่อมไม่เป็นการตายดี (ปฐมกูฏสูตร)
34/518/634/539/13
หัวข้อธรรม (1)
การตายดีนั้น ใช้ได้สำหรับพระอริยสาวกทั้งหลาย 3 จำพวก มีพระโสดาบันเป็นต้น โดยส่วนเดียวเท่านั้น (อ.ปฐมกูฏสูตร)
34/519/1034/541/1
หัวข้อธรรม (1)
[๕๕๐] เมื่อจิตร้ายแล้ว กายกรรม วจีกรรม มโนกรรม ก็ร้ายด้วย การตายของผู้นั้น ย่อมไม่เป็นการตายดี (ทุติยกูฏสูตร)
34/519/1734/541/8
หัวข้อธรรม (1)
[๕๕๑] ต้นเหตุ เพื่อความเกิดขึ้นพร้อมมูลแห่ง อกุศลกรรม คือ โลภะ โทสะโมหะ กรรมนั้นมีโทษมีทุกข์เป็นผล ส่วนต้นเหตุเพื่อความเกิดขึ้นพร้อมมูลแห่งกุศลกรรม คือ อโลภะ อโทสะ อโมหะกรรมนั้นไม่มีโทษ มีสุข เป็นผล (ปฐมนิทานสูตร)
34/520/1534/542/8
หัวข้อธรรม (1)
[๕๕๒] ต้นเหตุ 3 เพื่อความเกิดขึ้นพร้อมมูลแห่งกรรม คือ ความพอใจ เกิดเพราะปรารภธรรมทั้งหลายอันเป็นฐานแห่งฉันทราคะ (ความรักใคร่พอใจ) ที่เป็นอดีตอนาคตและปัจจุบัน (ทุติยนิทานสูตร)
34/522/834/544/3
หัวข้อธรรม (1)
[๕๕๓] บุคคล 3 พวก คือ ไม่เป็นพรหมจารี แต่ปฏิญาณตนว่าเป็นพรหมจารี, กำจัดท่านผู้เป็นพรหมจารีผู้บริสุทธิ์ด้วยอพรหมจรรย์ อันไม่มีมูล, ผู้เห็นโดยปกติว่าโทษในกามทั้งหลายไม่มี จมอยู่ในกามทั้งหลาย ถ้าไม่ละโทษนี้เป็นคนอบายเป็นคนนรก (อาปายิกสูตร)
34/527/434/548/4