พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
การถึงสรณะเป็นไปโดยอาการ 4 คือ โดยการมอบถวายตน โดยความเป็นผู้มีพระรัตนตรัยเป็นเบื้องหน้า โดยเข้าถึงความเป็นศิษย์ โดยการนอบน้อม (อ.สูตรที่ ๖)
33/328/933/289/25
หัวข้อธรรม (1)
" บุคคลพึงใช้ทรัพย์ส่วนหนึ่งกินอยู่ ใช้ทรัพย์ 2 ส่วนประกอบการงานส่วนที่ 4 พึงเก็บไว้ เพื่อคราวอันตรายดังนี้ " (อ.สูตรที่ ๖)
33/330/1633/291/20
หัวข้อธรรม (1)
อุบาสก อุบาสิกา ไหว้ญาติแม้บวชในพวกเดียรถีย์ ด้วยคิดว่า ผู้นี้เป็นญาติ ของเรา ดังนี้ สรณคมน์ไม่ขาด (อ.สูตรที่ ๖)
33/330/2233/291/25
หัวข้อธรรม (1)
ผู้ใดถึงพระพุทธเจ้า เป็นสรณะจักไม่ไปสู่อบายภูมิ (อ.สูตรที่ ๖)
33/332/1133/292/23
หัวข้อธรรม (1)
สรณคมน์ ที่เป็นโลกิยะ ย่อมเศร้าหมองด้วยไม่รู้ สงสัยและรู้ผิด (อ.สูตรที่ ๖)
33/333/133/293/10
หัวข้อธรรม (1)
ผู้ถึงพระพุทธเจ้า พระธรรม พระสงฆ์ เป็นสรณะ ชื่อว่า อุบาสก (อ.สูตรที่ ๖)
33/333/1733/294/1
หัวข้อธรรม (1)
การค้าขาย 5 อย่าง อุบาสกไม่พึงกระทำ คือ ขายศัสตรา ขายสัตว์ ขายเนื้อขายน้ำเมา ขายยาพิษ (อ.สูตรที่ ๖)
33/334/733/294/14
หัวข้อธรรม (1)
อุบาสกประกอบด้วยธรรม 5 ประการ ย่อมเป็นอุบาสกต่ำช้า มัวหมอง เลวทรามคือ เป็นผู้ไม่มีศรัทธา ทุศีล ถือมงคลตื่นข่าว คิดเชื่อมงคล ไม่เชื่อกรรม แสวงหาเขตบุญนอกพุทธศาสนา ไม่บำเพ็ญบุญแต่ในพุทธศาสนา (อ.สูตรที่ ๖)
33/334/1433/294/21
หัวข้อธรรม (1)
[๒๖๓] บุคคลบางคนในโลกนี้ ย่อมทำแต่กายทุจริต มิได้ทำกายสุจริต ย่อมทำแต่วจีทุจริต มิได้ทำวจีสุจริต ย่อมทำแต่มโนทุจริต มิได้ทำมโนสุจริต เมื่อตายไปย่อมเข้าถึงอบาย ทุคติ วินิบาต นรก (สูตรที่ ๗)
33/337/533/297/5
หัวข้อธรรม (1)
[๒๖๔] กายทุจริต วจีทุจริต มโนทุจริต เป็นกิจไม่ควรทำโดยส่วนเดียว เพราะมีโทษ 5 อย่าง คือ แม้ตนก็ติเตียนตนเองได้ ผู้รู้ใคร่ครวญแล้วย่อมติเตียนได้กิตติศัพท์ชั่วย่อมกระฉ่อนไป เป็นคนหลงทำกาละ (ตาย) เมื่อตายไป ย่อมเข้าถึง อบาย ทุคติ วินิบาติ นรก (สูตรที่ ๘)
33/340/733/300/6