พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๕๕] ถ้าภิกษุเจริญเมตตาจิต แม้ชั่วกาลเพียงลัดนิ้วมือเดียวเท่านั้น ชื่อว่าไม่ฉันข้าวของชาวบ้านเปล่าๆ (อัจฉราสังฆาตวรรคที่ ๖)
32/106/1632/90/15
หัวข้อธรรม (1)
[๕๗-๕๘] กุศลธรรม และอกุศลธรรมที่เป็นไปในส่วนบุคคล มีใจเป็นหัวหน้าใจเกิดก่อนธรรมเหล่านั้น (อัจฉราสังฆาตวรรคที่ ๖)
32/107/832/91/3
หัวข้อธรรม (1)
[๖๑] เมื่อบุคคลเกียจคร้านแล้ว อกุศลธรรมที่ยังไม่เกิด ย่อมเกิดขึ้น และกุศลธรรมที่เกิดขึ้นแล้ว ย่อมเสื่อมไป (อัจฉราสังฆาตวรรคที่ ๖)
32/108/332/91/19
หัวข้อธรรม (1)
พระพุทธเจ้า ตรัสปุถุชนไว้ 2 พวก คือ อันธปุถุชน (คนธรรมดาผู้โง่เขลา) กัลยาณปุถุชน (คนธรรมดาผู้มีความประพฤติดี) (อ.สูตรที่ ๑)
32/111/132/93/11
หัวข้อธรรม (1)
พุทธกิจ 5 (อ.สูตรที่ ๓)
32/113/132/95/6
หัวข้อธรรม (1)
เมื่อนามกาย กลัดกลุ้ม กรัชกาย (ร่างกาย) ก็รุ่มร้อน โลหิตอุ่นที่คั่งก็พุ่งออกจากปาก (อ.สูตรที่ ๓)
32/118/1632/99/20
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุทั้งหลาย นั้นเป็นส่วนเบื้องต้น ทั้งหมดแห่งเมตตา ไม่ใช่อัปปนา ไม่ใช่อุเบกขา เป็นเพียง แผ่ประโยชน์เกื้อกูลแก่สัตว์ทั้งหลายเท่านั้น (อ.สูตรที่ ๓)
32/121/732/101/25
หัวข้อธรรม (1)
คำว่า ซ่องเสพ ย่อมเสพอย่างไร ? คือ นึกถึงอยู่เสพ พิจารณาอยู่เสพประคองความเพียรอยู่เสพ น้อมใจเชื่อเสพ เข้าไปตั้งสติเสพ... กระทำให้แจ้งสิ่งที่ควรทำให้แจ้งเสพ (อ.สูตรที่ ๓)
32/121/1432/102/6
หัวข้อธรรม (1)
บริโภค มี 4 อย่าง คือ บริโภคโดยอาการขโมย บริโภคโดยความเป็นหนี้บริโภคโดยความเป็นทายาท บริโภคโดยเป็นเจ้าของ (อ.สูตรที่ ๓)
32/122/2032/103/8
หัวข้อธรรม (1)
คำว่า กุศลธรรมที่เกิดขึ้นแล้วย่อมเสื่อมไปด้วย นี้ ท่านกล่าวเนื่องด้วยฌานและวิปัสสนา แต่มรรคผลที่เกิดขึ้นแล้ว ครั้งเดียว ไม่เสื่อมอีกต่อไป (อ.สูตรที่๘)
32/127/432/107/7