พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
เมื่อไม่จับต้องด้วยคิดว่า สิ่งนี้เป็นอนามาส (ของที่ไม่ควรจับต้อง) จัดเป็น กายสุจริต (อ.กุณฑลิยสูตร)
30/213/830/208/5
หัวข้อธรรม (1)
[๔๐๑-๔๐๒] กลอนเรือนยอดทั้งหมดน้อมไปสู่ยอดฉันใด ภิกษุเจริญโพชฌงค์ 7 อันอาศัยวิเวก อาศัยวิราคะ อาศัยนิโรธ น้อมไปในการสละ ย่อมเป็นผู้น้อมไป โน้มไป โอนไปสู่นิพพาน ฉันนั้น (กูฏสูตร)
30/214/630/209/3
หัวข้อธรรม (1)
[๔๐๔-๔๐๖] ภิกษุปรารภสติสัมโพชฌงค์ ย่อมรู้ได้หรือว่าจิตของเราหลุดพ้นดีแล้ว ถีนมิทธะ(ความง่วงเหงาหาวนอน) เราถอนเสียแล้ว อุทธัจจกุกกุจจะ (ความฟุ้งซ่านราคาญ) เรากำจัดได้แล้ว ความเพียรเราปรารภแล้ว เรากระทำไว้ในใจ อย่างจริงจัง มิได้ย่อหย่อน ฯลฯ ตอบว่า ย่อมรู้ได้ด้วยการกระทำไว้ในใจโดย แยบคายเฉพาะตน ย่อมเป็นไปเพื่อความอยู่ผาสุก (อุปวาณสูตร)
30/215/1330/210/13
หัวข้อธรรม (1)
[๔๐๗] เว้นความปรากฏแห่งพระตถาคต โพชฌงค์ 7 ประการ ย่อมไม่เกิดขึ้น (ปฐมอุปาทสูตร)
30/217/330/211/12
หัวข้อธรรม (1)
[๔๐๘] โพชฌงค์ 7 ย่อมไม่เกิดขึ้นนอกวินัยของพระพุทธเจ้า (ทุติยอุปาทสูตร)
30/218/330/212/10
หัวข้อธรรม (1)
[๔๐๙-๔๑๐] สัตว์สำเร็จอิริยาบท 4 บนแผ่นดินฉันใด ภิกษุอาศัยศีล ตั้งอยู่ ในศีลแล้วย่อมเจริญ โพชฌงค์ 7 อันอาศัยวิเวก อาศัยวิราคะ อาศัยนิโรธ น้อมไปในการสละฉันนั้น (ปาณูปมสูตร)
30/219/430/214/4
หัวข้อธรรม (1)
[๔๑๑-๔๑๒] เมื่อพระอาทิตย์จะขึ้น สิ่งที่ขึ้นก่อน สิ่งที่เป็นนิมิตมาก่อน คือ แสงเงินแสงทองฉันใด สิ่งที่เป็นเบื้องต้น เป็นนิมิตมาก่อน เพื่อความบังเกิด ขึ้นแห่งโพชฌงค์ 7 แก่ภิกษุ คือ ความเป็นผู้มีมิตรดี ฉันนั้น ภิกษุผู้มีมิตรดี ย่อมเจริญโพชฌงค์ 7 อันอาศัยวิเวก อาศัยวิราคะ อาศัยนิโรธ น้อมไปใน การสละ (ปฐมสุริยูปมสูตร)
30/220/1230/215/13
หัวข้อธรรม (1)
[๔๑๓-๔๑๔] เมื่อพระอาทิตย์จะขึ้น สิ่งที่ขึ้นก่อน สิ่งที่เป็นนิมิตมาก่อน คือ แสงเงินแสงทองฉันใด สิ่งที่เป็นเบื้องต้น เป็นนิมิตมาก่อน เพื่อความบังเกิด ขึ้นแห่งโพชฌงค์ 7 แก่ภิกษุ คือ การกระทำไว้ในใจโดยแยบคาย ก็ฉันนั้น. ภิกษุผู้ถึงพร้อมด้วยการกระทำไว้ในใจโดยแยบคาย ย่อมเจริญโพชฌงค์ 7 อันอาศัยวิเวก อาศัยวิราคะ อาศัยนิโรธ น้อมไปในการสละ (ทุติยสุริยูปมสูตร)
30/221/730/216/8
หัวข้อธรรม (1)
[๔๑๕-๔๑๙] พระมหากัสสปะป่วยหนัก พระพุทธเจ้าเสด็จเข้าไปหา แล้วตรัส โพชฌงค์ 7 อันบุคคลเจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความรู้ยิ่ง เพื่อความตรัสรู้เพื่อนิพพาน จบเทศนา พระมหากัสสปได้หายจากอาการ ป่วยนั้น (ปฐมคิลานสูตร)
30/222/330/217/4
หัวข้อธรรม (1)
เมื่อพระมหากัสสปะคิดอยู่ว่า คำสอนของพระศาสดานำสัตว์ออกจากทุกข์ ดังนี้ โลหิตก็ผ่องใส อุปาทารูป (รูปที่เกิดสืบเนื่องจากมหาภูตรูป) ก็หมดจด โรคหายไปจากกาย เหมือนหยาดน้ำตกบนใบบัว (อ.ปฐมคิลานสูตร)
30/223/1230/218/11