พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๓๕๑-๓๕๒] ภิกษุควรเจริญอริยมรรค 8 เพื่อรู้ยิ่ง เพื่อกำหนดรู้ เพื่อความสิ้นไป เพื่อละสังโยชน์อันเป็นส่วนเบื้องสูง 5 คือ รูปราคะ อรูปราคะ มานะ อุทธัจจะ (ความฟุ้งซ่าน) อวิชชา (ปฐมอุทธัมภาคิยสูตร)
30/181/330/177/3
หัวข้อธรรม (1)
[๓๕๓-๓๕๔] ภิกษุควรเจริญอริยมรรค 8 มีอันกำจัดราคะเป็นที่สุด ฯลฯ อันหยั่ง ลงสู่อมตะ ฯลฯ อันน้อมไป โน้มไป โอนไป สู่นิพพาน เพื่อรู้ยิ่ง เพื่อกำหนดรู้ เพื่อความสิ้นไป เพื่อละสังโยชน์อันเป็นส่วนเบื้องสูง 5 (ทุติยอุทธัมภาคิยสูตร)
30/182/330/177/19
หัวข้อธรรม (1)
กายคันถะ ได้แก่ เครื่องร้อยรัดแห่งนามกาย คือ กิเลสเครื่องร้อยรัดติดแน่น (โอฆวรรควรรณนาที่ ๑๓)
30/183/930/179/11
หัวข้อธรรม (1)
[๓๕๖] ภิกษุอาศัยศีล ตั้งอยู่ในศีลแล้ว เจริญโพชฌงค์ 7 อันอาศัยวิเวก อาศัยวิราคะ อาศัยนิโรธ น้อมไปในการสละ จึงถึงความเป็นใหญ่ไพบูลย์ใน ธรรมทั้งหลาย (หิมวันตสูตร)
30/184/1330/181/13
หัวข้อธรรม (1)
ชื่อว่า โพชฌงค์ เพราะเป็นองค์แห่งความตรัสรู้ หรือ องค์ของผู้ตรัสรู้ (อ.หิมวันตสูตร)
30/185/830/182/12
หัวข้อธรรม (1)
[๓๕๗-๓๖๒] นิวรณ์ 5 มีอาหารเป็นที่ตั้ง ดำรงอยู่ได้เพราะอาศัยอาหาร ไม่มีอาหารดำรงอยู่ไม่ได้ (กายสูตร)
30/187/1130/184/14
หัวข้อธรรม (1)
[๓๖๔-๓๗๑] อาหารของโพชฌงค์ ๗ (กายสูตร)
30/189/430/186/2
หัวข้อธรรม (1)
สุภนิมิต ได้แก่ สิ่งที่งาม หรือ แม้อารมณ์ของสิ่งที่งาม ก็เป็นสุภนิมิต (อ.กายสูตร)
30/191/930/188/5
หัวข้อธรรม (1)
ความเพียร 3 ระดับ (อ.กายสูตร)
30/194/530/190/19
หัวข้อธรรม (1)
[๓๗๓] ภิกษุเหล่าใดเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยศีล เป็นผู้ถึงพร้อมด้วยสมาธิ เป็น ผู้ถึงพร้อมด้วยปัญญา เป็นผู้ถึงพร้อมด้วยวิมุตติ เป็นผู้ถึงพร้อมด้วยวิมุตติญาณทัสสนะ การได้เห็น การได้ฟัง การเข้าไปนั่งใกล้ การระลึกถึงภิกษุเหล่านั้น ก็ดี แต่ละอย่างๆ พระพุทธองค์ กล่าวว่า มีอุปการะมาก (สีลสูตร)
30/195/330/191/14