พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๓๓๑-๓๓๒] ภิกษุควรเจริญอริยมรรค 8 มีอันกำจัดราคะเป็นที่สุด ฯลฯ อัน หยั่งลงสู่อมตะ ฯลฯ อันน้อมไป โน้มไป โอนไป สู่นิพพาน เพื่อรู้ยิ่ง เพื่อกำหนดรู้ เพื่อความสิ้นไปเพื่อละตัณหา 3 (ทุติยตัณหาสูตร)
30/173/830/170/17
หัวข้อธรรม (1)
[๓๓๓-๓๓๔] ภิกษุควรเจริญอริยมรรค 8 เพื่อรู้ยิ่ง เพื่อกำหนดรู้ เพื่อความสิ้นไป เพื่อละโอฆะ 4(กิเลสที่ท่วมทับหมู่สัตว์) คือ กาม ภพ ทิฏฐิ อวิชชา (โอฆสูตร)
30/175/430/172/4
หัวข้อธรรม (1)
[๓๓๕-๓๓๖] ภิกษุควรเจริญอริยมรรค 8 เพื่อรู้ยิ่ง เพื่อกำหนดรู้ เพื่อความสิ้นไป เพื่อละโยคะ 4 (กิเลสเครื่องประกอบ) คือ กาม ภพ ทิฏฐิ อวิชชา (โยคสูตร)
30/175/1330/173/3
หัวข้อธรรม (1)
[๓๓๗-๓๓๘] ภิกษุควรเจริญอริยมรรค 8 เพื่อรู้ยิ่ง เพื่อกำหนดรู้ เพื่อความสิ้นไป เพื่อละอุปาทาน 4 (การยึดถือ) คือ กาม ทิฏฐิ ศีลและพรต อัตตวาทะ (การถือมั่นวาทะว่าตน) (อุปาทานสูตร)
30/176/730/173/12
หัวข้อธรรม (1)
[๓๓๙-๓๔๐] ภิกษุควรเจริญอริยมรรค 8 เพื่อรู้ยิ่ง เพื่อกำหนดรู้ เพื่อความสิ้นไป เพื่อละคันถะ 4 (เครื่องร้อยรัด) คือ อภิชฌา(ความเพ่งเล็ง) พยาบาท สีลัพพตปรามาส(ความยึดมั่นในศีลพรต) อิทังสัจจาภินิเวส (ความยึดมั่นว่าสิ่งนี้จริง) (คันถสูตร)
30/177/330/174/3
หัวข้อธรรม (1)
[๓๔๑-๓๔๒] ภิกษุควรเจริญอริยมรรค 8 เพื่อรู้ยิ่ง เพื่อกำหนดรู้ เพื่อความสิ้นไป เพื่อละอนุสัย 7 (กิเลสอย่างละเอียดที่นอนเนื่องอยู่ในสันดาน) คือ กามราคะ ปฏิฆะ (ความขัดเคือง) ทิฏฐิ วิจิกิจฉา (ความลังเลสงสัย) มานะ ภวราคะ อวิชชา (อนุสยสูตร)
30/177/1330/174/13
หัวข้อธรรม (1)
[๓๔๓-๓๔๔] ภิกษุควรเจริญอริยมรรค 8 เพื่อรู้ยิ่ง เพื่อกำหนดรู้ เพื่อความสิ้นไป เพื่อละกามคุณ 5 (กามคุณสูตร)
30/178/730/175/3
หัวข้อธรรม (1)
[๓๔๕-๓๔๖] ภิกษุควรเจริญอริยมรรค 8 เพื่อรู้ยิ่ง เพื่อกำหนดรู้ เพื่อความสิ้นไป เพื่อละนิวรณ์ 5 (นีวรณสูตร)
30/179/330/175/15
หัวข้อธรรม (1)
[๓๔๗-๓๔๘] ภิกษุควรเจริญอริยมรรค 8 เพื่อรู้ยิ่ง เพื่อกำหนดรู้ เพื่อความสิ้นไป เพื่อละอุปาทานขันธ์ 5 (อุปาทานขันธสูตร)
30/179/1330/176/3
หัวข้อธรรม (1)
[๓๔๙-๓๕๐] ภิกษุควรเจริญอริยมรรค 8 เพื่อรู้ยิ่ง เพื่อกำหนดรู้ เพื่อความสิ้นไป เพื่อละสังโยชน์อันเป็นส่วนเบื้องต่ำ 5 คือ สักกายทิฏฐิ (ความเห็นว่าเป็นตัวของตน) วิจิกิจฉา สีลัพพตปรามาส กามฉันทะ พยาบาท (โอรัมภาคิยสูตร)
30/180/730/176/14