พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๓๑๑-๓๑๒] ภิกษุควรเจริญอริยมรรค 8 เพื่อละการแสวงหา 3 (อัฏฐมเอสนาสูตร)
30/166/830/164/3
หัวข้อธรรม (1)
[๓๑๓-๓๑๔] ภิกษุควรเจริญอริยมรรค 8 เพื่อรู้ยิ่ง เพื่อกำหนดรู้ เพื่อความสิ้นไป เพื่อละการถือตัว 3 คือ การถือตัวว่า เราประเสริฐกว่าเขา เราเสมอเขา เราเลว กว่าเขา (วิธาสูตร)
30/167/330/164/18
หัวข้อธรรม (1)
[๓๑๕-๓๑๖] ภิกษุควรเจริญอริยมรรค 8 เพื่อกำหนดรู้ เพื่อความสิ้นไป เพื่อ ละอาสวะ 3 (กิเลสที่หมักดองอยู่ในสันดาน) คือ กามาสวะ ภวาสวะ อวิชชาสวะ (อาสวสูตร)
30/168/830/166/3
หัวข้อธรรม (1)
[๓๑๗-๓๑๘] ภิกษุควรเจริญอริยมรรค 8 เพื่อรู้ยิ่ง เพื่อกำหนดรู้ เพื่อความสิ้นไป เพื่อละภพ 3 (โลกเป็นที่อยู่ของสัตว์) คือ กามภพ รูปภพ อรูปภพ (ภวสูตร)
30/169/330/166/12
หัวข้อธรรม (1)
[๓๑๙-๓๒๐] ภิกษุควรเจริญอริยมรรค 8 เพื่อรู้ยิ่ง เพื่อกำหนดรู้ เพื่อความสิ้นไป เพื่อละความทุกข์ 3 คือ ทุกข์เกิดจากความไม่สบายกาย ทุกข์เกิดจากสังขาร ทุกข์เกิดจากความแปรปรวน (ทุกขตาสูตร)
30/169/1230/167/3
หัวข้อธรรม (1)
[๓๒๑-๓๒๒] ภิกษุควรเจริญอริยมรรค 8 เพื่อรู้ยิ่ง เพื่อกำหนดรู้ เพื่อความสิ้นไป เพื่อละเสาเขื่อน 3 คือ ราคะ โทสะ โมหะ (ขีลสูตร)
30/170/330/167/14
หัวข้อธรรม (1)
[๓๒๓-๓๒๔] ภิกษุควรเจริญอริยมรรค 8 เพื่อรู้ยิ่ง เพื่อกำหนดรู้ เพื่อความสิ้นไป เพื่อละมลทิน 3 คือ ราคะ โทสะ โมหะ (มลสูตร)
30/170/1230/168/3
หัวข้อธรรม (1)
[๓๒๕-๓๒๖] ภิกษุควรเจริญอริยมรรค 8 เพื่อรู้ยิ่ง เพื่อกำหนดรู้ เพื่อความสิ้นไป เพื่อละทุกข์ 3 คือ ราคะ โทสะ โมหะ (นิฆสูตร)
30/171/330/168/12
หัวข้อธรรม (1)
[๓๒๗-๓๒๘] ภิกษุควรเจริญอริยมรรค 8 เพื่อรู้ยิ่ง เพื่อกำหนดรู้ เพื่อความสิ้นไป เพื่อละเวทนา 3 คือ สุข, ทุกข์, ไม่ใช่ทุกข์ไม่ใช่สุข (เวทนาสูตร)
30/172/330/169/8
หัวข้อธรรม (1)
[๓๒๙-๓๓๐] ภิกษุควรเจริญอริยมรรค 8 อันอาศัยวิเวก วิราคะ นิโรธ น้อมไป ในการสละเพื่อรู้ยิ่ง เพื่อกำหนดรู้ เพื่อความสิ้นไป เพื่อละตัณหา 3 (ความทะยานอยาก) คือ กามตัณหา ภวตัณหา วิภวตัณหา (ความทะยาน อยากในความไม่มีไม่เป็น) (ปฐมตัณหาสูตร)
30/172/1230/170/3