พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๓๖๗] ภิกษุพึงเห็นสุขเวทนา โดยความเป็นทุกข์ พึงเห็นทุกขเวทนาโดยความ เป็นลูกศร พึงเห็นอทุกขมสุขเวทนา โดยความเป็นของไม่เที่ยง (ทัฏฐัพพสูตร)
29/9/329/9/3
หัวข้อธรรม (1)
สุขพึงเห็นโดยความเป็นทุกข์ ด้วยอำนาจความเปลี่ยนแปลง ส่วนทุกข์พึง เห็นว่าเป็นลูกศรด้วยอรรถว่าเป็นเครื่องแทง พึงเห็นอทุกขมสุขเวทนาโดย ความเป็นของไม่เที่ยงโดยอาการมีแล้วก็ไม่มี (อ.ทัฏฐัพพสูตร)
29/10/329/10/3
หัวข้อธรรม (1)
[๓๖๙-๓๗๒] ความต่างกันระหว่างอริยสาวก กับปุถุชน เมื่อเสวยเวทนา 3 คือ อริยสาวกย่อมมีทุกข์ ทางกายอย่างเดียว ไม่ทุกข์ทางใจ ส่วนปุถุชนจะมีทุกข์ ทั้งกายและใจ (สัลลัตถสูตร)
29/10/1129/10/13
หัวข้อธรรม (1)
[๓๗๔] พระพุทธเจ้าเข้าไปยังศาลาคนไข้ ตรัสกับภิกษุทั้งหลายว่า ภิกษุพึงเป็น ผู้มีสติมีสัมปชัญญะ รอกาลเวลา นี้เป็นคำเราสั่งสอนพวกเธอ (ปฐมเคลัญญสูตร)
29/15/329/14/15
หัวข้อธรรม (1)
[๓๗๕-๓๗๖] ภิกษุย่อมเป็นผู้มีสติ มีสัมปชัญญะอย่างไร ? (ปฐมเคลัญญสูตร)
29/15/929/15/1
หัวข้อธรรม (1)
[๓๗๗-๓๗๙] ถ้าเมื่อภิกษุมีสติสัมปชัญญะ ไม่ประมาท มีความเพียร มีใจ เด็ดเดี่ยวอยู่เวทนาย่อมบังเกิดขึ้น เธอย่อมพิจารณาเห็นความไม่เที่ยง ความ เสื่อมไป คลายไป ความดับ ความสละคืนในกายและเวทนาอยู่ ย่อมละราคานุสัยในกายและในสุขเวทนา ย่อมละปฏิฆานุสัยในกายและในทุกขเวทนา ย่อมละอวิชชานุสัยในกายและในอทุกขมสุขเวทนาเสียได้ (ปฐมเคลัญญสูตร)
29/16/829/15/20
หัวข้อธรรม (1)
[๓๘๐-๓๘๑] ถ้าภิกษุรู้ชัดว่า เวทนาไม่เที่ยง ไม่น่าหมกมุ่น ไม่น่าเพลิดเพลิน เมื่อ เสวยเวทนามีกายเป็นที่สุด หรือ เวทนามีชีวิตเป็นที่สุด ย่อมรู้ชัดว่า เมื่อตายไป เวทนาทั้งปวงอันไม่น่าเพลิดเพลิน จักเป็นความเย็นในโลกนี้ทีเดียว เปรียบเหมือน ประทีปน้ำมันอาศัยน้ำมัน และไส้จึงโพลงอยู่ได้ เพราะสิ้นน้ำมันและไส้ ประทีป นั้นพึงดับไป (ปฐมเคลัญญสูตร)
29/17/1929/17/1
หัวข้อธรรม (1)
แม้พระตถาคต เป็นบุคคลผู้เลิศในโลกพร้อมทั้งเทวโลก ยังเสด็จไปที่อุปัฏฐาก คนไข้ พวกภิกษุไข้ ชื่อว่า ควรที่ภิกษุพึงบำรุง (อ.ปฐมเคลัญญสูตร)
29/18/1729/17/21
หัวข้อธรรม (1)
[๓๘๕] ถ้าเมื่อภิกษุมีสติสัมปชัญญะ เป็นผู้ไม่ประมาท มีความเพียร มีใจเด็ดเดี่ยว สุขเวทนาย่อมเกิดขึ้น เธอย่อมรู้ว่า สุขเวทนา อาศัยผัสสะจึงเกิดขึ้น แต่ว่าผัสสะ เป็นของไม่เที่ยง ก็สุขเวทนา ซึ่งอาศัยผัสสะอันไม่เที่ยง จักเที่ยงแต่ที่ไหนเธอย่อม พิจารณาเห็นความไม่เที่ยง ความเสื่อมไป คลายไป ความดับ ความสละคืนใน ผัสสะ และในสุขเวทนาอยู่ ย่อมละราคานุสัยในผัสสะ และในสุขเวทนาเสียได้ (ทุติยเคลัญญสูตร)
29/20/1529/19/20
หัวข้อธรรม (1)
[๓๘๘] เวทนา 3 ไม่เที่ยง อันปัจจัยปรุงแต่ง อาศัยปัจจัยเกิดขึ้น มีความสิ้นไป เสื่อมไป คลายไป ดับไปเป็นธรรมดา (อนิจจสูตร)
29/22/1729/21/15