พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๓๔๗-๓๔๘] อสังวร คือ ภิกษุเห็นรูป แล้วย่อมน้อมใจไปในรูปอันน่ารัก ขัดเคือง ในรูปอันไม่น่ารัก ไม่ตั้งกายสติไว้ย่อมไม่รู้ชัด ซึ่งอกุศลธรรมที่เกิดขึ้นแล้ว… เหมือนจับงู จระเข้ นก หมาบ้าน หมาจิ้งจอก ลิง ผูกไว้ด้วยกัน สัตว์ที่มีกำลัง มากย่อมพาสัตว์อื่นไปสู่อำนาจแห่งสัตว์นั้น (ฉัปปาณสูตร)
28/497/1728/472/4
หัวข้อธรรม (1)
ทรงอุปมา งู จระเข้ นก หมาบ้าน หมาจิ้งจอก ลิง แสดงให้เห็นความต่าง กันแห่งอายตนะทั้งหลาย (อ.ฉัปปาณสูตร)
28/503/128/476/10
หัวข้อธรรม (1)
[๓๕๑] ทรงเปรียบ ปุถุชนผู้ไม่ได้สดับแล้ว คิดเพื่อเกิดต่อไปอีก ปุถุชนนั้นเป็น โมฆบุรุษ เป็นผู้ถูกกระทบกระทั่งหนักกว่า เหมือนฟ่อนข้าวเหนียวถูกบุรุษ ฟาดกระหน่า ด้วยไม้คาน อันที่ 7 (ยวกลาปิสูตร)
28/507/328/479/7
หัวข้อธรรม (1)
[๓๕๓] ภิกษุเมื่อสำคัญ ขันธ์ทั้งหลาย ด้วยอำนาจตัณหา มานะ ทิฏฐิ ชื่อว่า ถูกมารจองจำแล้ว... (เทวาสุรสังคามสูตร)
28/510/928/482/4
หัวข้อธรรม (1)
เครื่องผูกคือ กิเลสนี้ ละเอียดกว่าเครื่องผูกของท้าวเวปจิตติ เมื่อจะขาด ก็ขาด ด้วยญาณไม่ใช่ด้วยอย่างอื่น (อ.เทวาสุรสังคามสูตร)
28/514/1228/486/4
หัวข้อธรรม (1)
[๓๕๙] เวทนา 3 คือ สุขเวทนา ทุกขเวทนา อทุกขมสุขเวทนา (สมาธิสูตร)
29/1/529/1/5
หัวข้อธรรม (1)
[๓๖๐] สาวกของพระพุทธเจ้ามีจิตมั่นคงดีแล้ว มีสัมปชัญญะ มีสติย่อมรู้ชัดซึ่ง เวทนา และเหตุเกิด ความดับ ทางดำเนินให้ถึงความสิ้นไปแห่งเวทนา (สมาธิสูตร)
29/1/829/1/8
หัวข้อธรรม (1)
[๓๖๒] ความเสวยอารมณ์ อย่างใดอย่างหนึ่ง เป็นสุข ทุกข์ ไม่ใช่ทุกข์ไม่ใช่สุข ก็ตามทั้งที่เป็นภายใน และภายนอก มีอยู่ ภิกษุรู้ว่าเวทนานี้เป็นทุกข์ มีความ พินาศ มีความทำลายเป็นธรรมดา ถูกต้องความเสื่อมไปอยู่ ย่อมคลายความ ยินดีในเวทนาเหล่านั้น (สุขสูตร)
29/3/629/3/6
หัวข้อธรรม (1)
[๓๖๓] ภิกษุพึงละราคานุสัยในสุขเวทนา พึงละปฏิฆานุสัยในทุกขเวทนา พึงละ อวิชชานุสัย ในอทุกขมสุขเวทนา (ปหานสูตร)
29/4/829/4/9
หัวข้อธรรม (1)
[๓๖๕] คำว่า บาดาล นี้เป็นชื่อของทุกขเวทนาที่เป็นไปในสรีระ ปุถุชนผู้ไม่ได้ สดับถูกทุกขเวทนาอันเป็นไปใน สรีระถูกต้องแล้ว ย่อมเศร้าโศก ลำบากร่าไร ทุบอกคร่าครวญ ย่อมถึงความงมงาย ปุถุชนผู้ไม่ได้สดับนี้ พระองค์กล่าวว่า ไม่ปรากฏในบาดาล (ปาตาลสูตร)
29/6/1929/6/18