พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๑๕๐] สิ่งใดไม่ใช่ของเธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงละสิ่งนั้นเสีย สิ่งนั้นเธอ ทั้งหลายละเสียแล้ว จักมีเพื่อประโยชน์ เพื่อความสุข (ทุติยนตุมหากสูตร)
28/173/1228/169/3
หัวข้อธรรม (1)
[๑๕๑] ภิกษุผู้จบเวท ย่อมรู้ตามความเป็นจริงซึ่ง ความเกิด ความดับ คุณ โทษ และอุบายเครื่องสลัดออกแห่ง ผัสสายตนะ 6 (อุททกสูตร)
28/175/1828/171/7
หัวข้อธรรม (1)
[๑๕๑] คัณฑะ เป็นชื่อของกายนี้ , คัณฑมูล เป็นชื่อของตัณหา (อุททกสูตร)
28/176/428/171/14
หัวข้อธรรม (1)
[๑๕๒] รูปที่จะพึงรู้แจ้งด้วยตา อันน่าปรารถนา น่าใคร่ น่าพอใจ เป็นที่รัก อาศัยความใคร่ ชวนให้กำหนัด อันตถาคตละได้แล้ว... ตถาคตได้บอกความ เพียรที่ควรประกอบเพื่อละรูปเหล่านั้น เพราะเหตุนั้น ตถาคตบัณฑิตจึงเรียกว่า ผู้เกษมจากโยคะ ฯลฯ (โยคักเขมีสูตร)
28/179/528/175/5
หัวข้อธรรม (1)
[๑๕๓] เมื่ออายตนะภายในมี สุขและทุกข์ที่ เป็นภายในอาศัย อายตนะภายใน นั้นเกิดขึ้น ซึ่งเป็นของไม่เที่ยง เป็นทุกข์ มีความแปรปรวนเป็นธรรมดา อริยสาวก ผู้ได้สดับแล้ว เห็นอยู่อย่างนี้แล้ว ย่อมเบื่อหน่าย ฯลฯ (อุปาทายสูตร)
28/181/128/176/18
หัวข้อธรรม (1)
[๑๕๔] อาศัย ตา และรูป เกิดจักขุวิญญาณ รวมธรรม 3 ประการเป็นผัสสะ เพราะผัสสะเป็นปัจจัยจึงเกิดเวทนา เพราะเวทนาเป็นปัจจัยจึงเกิดตัณหา นี้เป็นความเกิดแห่งทุกข์ ฯลฯ (ทุกขสูตร)
28/182/828/178/8
หัวข้อธรรม (1)
[๑๕๖-๑๕๗] ทรงแสดง ความเกิด และความดับแห่งโลก โลกในที่นี้ หมายเอา สังขารโลก (โลกสูตร)
28/183/1828/180/3
หัวข้อธรรม (1)
[๑๕๘] เมื่ออายตนะภายในมี เพราะยึดมั่น ถือมั่น ในอายตนะภายในนั้น จึงมี ความสำคัญตนว่า ประเสริฐกว่าเขา เสมอเขา หรือว่าเลวกว่าเขา (เสยยสูตร)
28/185/1228/181/13
หัวข้อธรรม (1)
[๑๕๙] ตา เป็นธรรมอันเป็นเหตุแห่งสังโยชน์ ความกำหนัดด้วยอำนาจ ความ พอใจในตานั้น เป็นสังโยชน์ในตานั้น. (สังโยชนสูตร)
28/187/1228/183/7
หัวข้อธรรม (1)
[๑๖๐] ตา เป็นธรรมอันเป็นเหตุแห่งอุปาทาน ความกำหนัดด้วยอำนาจ ความ พอใจในตานั้น เป็นอุปาทานในตานั้น. (อุปาทานสูตร)
28/188/328/184/3