พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๖๖] ถ้าภิกษุยินดี กล่าวสรรเสริญ หมกมุ่นในรูปเป็นต้นอยู่ ย่อมเกิดความ เพลิดเพลิน มีความกำหนัด มีความเกี่ยวข้อง นี้เรียกว่า ผู้มีปกติอยู่ด้วยเพื่อน (ปฐมมิคชาลสูตร)
28/66/928/66/9
หัวข้อธรรม (1)
[๖๗] ภิกษุผู้ไม่ประกอบด้วยความเพลิดเพลิน และความเกี่ยวข้อง นี้เรียกว่า มีปกติอยู่ผู้เดียว แม้จะอยู่ปะปนกับ ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา พระราชา มหาอามาตย์ ในละแวกบ้านก็จริง ถึงอย่างนั้นก็ยังเรียกว่า มีปกติอยู่ผู้เดียว เพราะตัณหา ซึ่งเป็นเพื่อน เธอละได้แล้ว (ปฐมมิคชาลสูตร)
28/67/728/67/8
หัวข้อธรรม (1)
เสนาสนะที่ให้สำเร็จเป็นอารัญญิกธุดงค์ องค์คุณของผู้อยู่ป่า ท่านกล่าวว่าโดย ที่สุดชั่ว 500 ธนู (อ.ปฐมมิคชาลสูตร)
28/69/228/68/20
หัวข้อธรรม (1)
[๖๘] ถ้าภิกษุยินดี กล่าวสรรเสริญ หมกมุ่นในรูปเป็นต้นอยู่ ย่อมเกิดความ เพลิดเพลิน เพราะความเพลิดเพลินจึงเกิดทุกข์ (ทุติยมิคชาลสูตร)
28/70/828/70/8
หัวข้อธรรม (1)
[๗๑] จักษุ รูป จักษุวิญญาณ ธรรมที่จะพึงรู้แจ้งด้วยจักษุวิญญาณ มีอยู่ ณ ที่ใด มารหรือการบัญญัติว่ามาร ก็มีอยู่ ณ ที่นั้น... (ปฐมสมิทธิสูตร)
28/72/828/72/8
หัวข้อธรรม (1)
[๗๓-๗๕] ทรงแสดงแก่พระสมิท ว่าด้วยสิ่งที่เรียกว่า สัตว์, ทุกข์, โลก (สูตร ๔-๖)
28/73/328/73-74
หัวข้อธรรม (1)
ที่ชื่อว่า โลก เพราะอรรถว่าแตกทำลาย (อ.จตุตถสมิทธิสูตร)
28/74/1628/75/3
หัวข้อธรรม (1)
พระอุปเสนะ นั่งเย็บผ้านุ่ง 2 ชั้น อยู่ในถ้ำ ลูกงูตกลงมาที่จะงอยบ่าท่าน พระเถระถูกพิษงูเข้า จึงให้ภิกษุทั้งหลาย นำท่านออกไปตายอยู่นอกถ้ำ (อ.อุปเสนสูตร)
28/76/1428/76/19
หัวข้อธรรม (1)
[๗๙] อาการที่ภิกษุเห็นรูปด้วยจักษุ แล้วรู้เสวยรูป รู้เสวยความกำหนัดในรูป และรู้ชัดซึ่งความกำหนัดในรูปอันมีอยู่ในภายในว่า เรายังมีความกำหนัดในรูป ในภายใน อย่างนี้แล เป็นธรรมอันผู้บรรลุจะพึงเห็นเอง ไม่ประกอบด้วยกาล ควรเรียกให้มาดู ควรน้อมเข้ามาในตน อันวิญญูชนพึงรู้เฉพาะตน (อุปวาณสูตร)
28/77/1628/78/1
หัวข้อธรรม (1)
[๘๒] อาการที่ภิกษุเป็นผู้เห็นรูปด้วยจักษุ แล้วรู้เสวยรูป แต่ไม่รู้เสวยความ กำหนัดในรูป และรู้ชัดซึ่งความกำหนัดในรูปอันไม่มีในภายในว่า เราไม่มี ความกำหนัดในภายในอย่างนี้แล เป็นธรรมอันผู้บรรลุ จะพึงเห็นเอง ฯลฯ อันวิญญูชนพึงรู้เฉพาะตน (อุปวาณสูตร)
28/78/1528/78/24