พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๒๕] จักษุ รูป จักษุวิญญาณ จักษุสัมผัส เป็นสิ่งที่ควรละ แม้สุขเวทนา ทุกขเวทนา หรืออทุกขมสุขเวทนา ที่เกิดขึ้น เพราะจักษุสัมผัสเป็นปัจจัยก็ เป็นสิ่งที่ควรละ... อันนี้แลเป็นธรรมสำหรับละสิ่งทั้งปวง (ปฐมปหานสูตร)
28/27/1128/28/14
หัวข้อธรรม (1)
มโน ได้แก่ ภวังคจิต, ธัมมา ได้แก่ อารมณ์, มโนวิญญาณ ได้แก่ ชวนจิตที่ เกิดพร้อมกับอาวัชชนจิต มโนสัมผัส ได้แก่ ผัสสะที่เกิดพร้อมกับภวังคจิต (จิตตามสภาพปกติ ยังไม่ขึ้นสู่วิถีรู้อารมณ์) (อ.ปฐมปหานสูตร)
28/28/828/29/9
หัวข้อธรรม (1)
[๒๖] จักษุ รูป จักษุวิญญาณ จักษุสัมผัส เป็นสิ่งที่ควรรู้ยิ่ง ควรกำหนดรู้แล้ว ละเสีย แม้สุขเวทนา ทุกขเวทนา หรืออทุกขมสุขเวทนาที่เกิดขึ้น เพราะจักษุสัมผัสเป็นปัจจัยก็เป็นสิ่งที่ควรรู้ยิ่ง ควรกำหนดรู้แล้วละเสีย... อันนี้แล เป็นธรรมสำหรับรู้ยิ่ง กำหนดรู้แล้วละสิ่งทั้งปวง (ทุติยปหานสูตร)
28/28/1728/29/19
หัวข้อธรรม (1)
[๒๗] บุคคลยังไม่รู้ยิ่ง ยังไม่กำหนดรู้ ยังไม่คลายกำหนัด ยังละไม่ได้ ซึ่งจักษุ รูป จักษุวิญญาณ จักษุสัมผัส แม้สุข ทุกข์ หรือ ไม่สุขไม่ทุกข์ ที่เกิดเพราะ จักษุสัมผัสเป็นปัจจัย... ก็ยังเป็นผู้ไม่ควรสิ้นทุกข์ (ปฐมปริชานสูตร)
28/29/1728/31/3
หัวข้อธรรม (1)
[๓๐] บุคคลผู้รู้ยิ่ง กำหนดรู้ คลายกำหนัดได้ ละได้ซึ่งสิ่งทั้งปวง คือ จักษุ รูป จักษุวิญญาณ และธรรมที่จะพึงรู้แจ้งด้วยจักษุวิญญาณ... เป็นผู้ควร สิ้นทุกข์ (ทุติยปริชานสูตร)
28/32/628/33/12
หัวข้อธรรม (1)
[๓๑] สิ่งทั้งปวงเป็นของร้อน คือ จักษุ รูป จักษุวิญญาณ จักษุสัมผัส เป็นของ ร้อน แม้สุข ทุกข์ หรือไม่สุขไม่ทุกข์ ที่เกิดขึ้นเพราะจักษุสัมผัสเป็นปัจจัยก็เป็น ของร้อน... (อาทิตตปริยายสูตร)
28/33/628/34/16
หัวข้อธรรม (1)
ประวัติย่อภิกษุชฎิล 3 พี่น้อง สมัยพระปุสสพุทธเจ้าในกัปที่ 92 (อ.อาทิตตปริยายสูตร)
28/35/128/36/7
หัวข้อธรรม (1)
[๓๒] สิ่งทั้งปวงเป็นของ มืดมน คือ จักษุ รูป จักษุวิญญาณ จักษุสัมผัส เป็น ของมืดมน แม้สุข ทุกข์ หรือไม่สุขไม่ทุกข์ ที่เกิดขึ้นเพราะจักษุสัมผัสเป็นปัจจัย ก็เป็นของมืดมน... (อันธภูตสูตร)
28/41/628/41/6
หัวข้อธรรม (1)
[๓๓] ทรงแสดงข้อปฏิบัติอันสมควร แก่การเพิกถอน ซึ่งความสำคัญ สิ่งทั้งปวง ด้วย ตัณหา มานะ ทิฏฐิ (สารุปปสูตร)
28/42/1628/42/9
หัวข้อธรรม (1)
[๓๔] ภิกษุย่อมไม่สำคัญ ซึ่งอายตนะภายใน และภายนอก วิญญาณ ผัสสะ เวทนาที่เกิดแต่ผัสสะ ว่าของเรา... ย่อมไม่สำคัญ ซึ่งขันธ์ ธาตุ อายตนะ ว่าเป็นของเรา ผู้ไม่สำคัญอยู่อย่างนี้ ย่อมไม่ถือมั่นอะไรๆ ในโลกย่อมไม่สะดุ้งกลัว ย่อมดับสนิทได้เฉพาะตนทีเดียว ฯลฯ อันนี้แล คือ ข้อปฏิบัติอันเป็นที่ สบายแก่การเพิกถอนซึ่งความสำคัญ สิ่งทั้งปวงด้วยตัณหา มานะ และทิฏฐิ (ปฐมสัปปายสูตร)
28/45/328/44/15