| หัวข้อธรรม (1) | |
| [๓๐๒] หากว่าภิกษุแสดงธรรมเพื่อ ความเบื่อหน่าย คลายกำหนัด เพื่อความ ดับขันธ์ 5 ควรเรียกว่า ภิกษุธรรมกถึก (ธรรมกถิกสูตรที่ ๑) | |
|
27/376/727/356/9
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| [๓๐๔] ปุถุชนผู้ไม่ได้สดับแล้ว ย่อมเป็นผู้ถูกเครื่องจองจำ คือ ขันธ์ 5 จองจำไว้แล้ว (พันธนสูตร) | |
|
27/378/1127/359/3
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| [๓๐๗] ว่าด้วยการพิจารณาเห็นขันธ์ 5 เพื่อความหลุดพ้น (ปริมุจจิตสูตรที่ ๒) | |
|
27/381/1027/362/4
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| [๓๐๘] ขันธ์ 5 ชื่อว่าธรรมเป็นที่ตั้งแห่งสังโยชน์, ความกำหนัดด้วยอำนาจ ความพอใจในขันธ์ 5 ชื่อว่า สังโยชน์ (สังโยชนสูตร) | |
|
27/382/327/362/17
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| [๓๐๙] ขันธ์ 5 ชื่อว่า ธรรมเป็นที่ตั้งแห่งอุปาทาน, ความกำหนัดด้วยอำนาจ ความพอใจในขันธ์ 5 ชื่อว่า อุปาทาน (อุปาทานสูตร) | |
|
27/382/1327/363/8
|
|