พุทธธรรมสงฆ์
📁 หัวข้อธรรม
📁 ฉบับมหามกุฏฯ
📁 ฉบับสยามรัฐ
📁 ฉบับหลวง
📁 ฉบับมหาจุฬาฯ
📁 อรรถกถา
📁 พุทธธรรมสงฆ์
📁 เจดีย์
📁 ฉันหนึ่งมื้อ
📁 ปฏิมาที่ขัดแย้ง
📁 กระทู้
📁 รูปปั้น
📁 อุทเทสิกเจดีย์
📁 ถวายเงินพระบาป
📁 คู่มือการใช้งาน
หัวข้อธรรม (1)
[๒๗๙-๒๘๓] พระพุทธเจ้าทรงแสดง ทุกข์ เหตุเกิดแห่งทุกข์ ความดับทุกข์และ ข้อปฏิบัติให้ถึงความดับแห่งทุกข์ (ทุกขสูตร)
27/365/327/344/3
หัวข้อธรรม (1)
[๒๘๕] สักกายะ คือ อุปาทานขันธ์ 5 อุปาทานขันธ์ 5 คือ รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ (สักกายสูตร)
27/366/1227/345/12
หัวข้อธรรม (1)
[๒๘๙-๒๙๒] ทรงแสดงธรรมที่ควรกำหนดรู้ การกำหนดรู้ และบุคคลผู้กำหนดรู้, ธรรมที่ควรกำหนดรู้ คือ รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ (ปริญเญยยสูตร)
27/367/1727/347/3
หัวข้อธรรม (1)
[๒๙๓] สมณะหรือพราหมณ์เหล่าใด ไม่ทราบชัด คุณ โทษ และอุบายเป็นเครื่อง สลัดออกของอุปาทานขันธ์ 5 ตามเป็นจริงจะไม่ได้รับการยกย่องว่าเป็นสมณะ ในหมู่สมณะ ว่าเป็นพราหมณ์ในหมู่พราหมณ์ ทั้งจะไม่กระทำให้แจ้ง ซึ่ง สามัญญผล หรือ พรหมัญญผล ในปัจจุบัน เพราะรู้ยิ่งด้วยตนเองเข้าถึงอยู่ (สมณสูตรที่ ๑)
27/369/327/348/8
หัวข้อธรรม (1)
[๒๙๕] สมณะหรือพราหมณ์เหล่าใด ไม่รู้ชัด เหตุเกิด ความดับสูญ คุณ โทษและ อุบายเป็นเครื่องสลัดออก แห่งอุปาทานขันธ์ 5 จะไม่ได้รับการยกย่องว่าเป็นสมณะ ในหมู่สมณะ ว่าเป็นพราหมณ์ในหมู่พราหมณ์ (สมณสูตรที่ ๒)
27/370/727/349/13
หัวข้อธรรม (1)
[๒๙๖] เพราะเหตุที่อริยสาวกรู้ชัด เหตุเกิดขึ้น ความดับสูญ คุณ โทษ และอุบาย เป็นเครื่องสลัดออกแห่งอุปาทานขันธ์ 5 ตามความเป็นจริง. พระตถาคตเรียก อริยสาวกนี้ว่า ผู้มีการไม่ตกต่ำเป็นธรรมดา ผู้เที่ยงแท้ ผู้ที่จะได้ตรัสรู้ในภายหน้า (โสตาปันนสูตร)
27/370/1627/350/5
หัวข้อธรรม (1)
[๒๙๗] เพราะเหตุที่ภิกษุรู้แจ้ง เหตุเกิด ความดับสูญ คุณ โทษ และอุบายเป็น เครื่องสลัดออกแห่งอุปาทานขันธ์ทั้ง 5 ตามความจริง แล้วเป็นผู้หลุดพ้น เพราะ ไม่ยึดมั่น พระตถาคต เรียกภิกษุนี้ว่า เป็นพระอรหันตขีณาสพ (อรหันตสูตร)
27/371/827/351/3
หัวข้อธรรม (1)
[๒๙๘] ภิกษุจงละฉันทะ (ความพอใจ) ราคะ (ความกำหนัด) นันทิ (ความเพลิดเพลิน) ตัณหา (ความทะยานอยาก) ในรูป เป็นต้น รูปนั้นที่ละได้แล้วอย่างนี้ จักมีราก ขาดทำให้เป็นเหมือนตาลยอดด้วน ทำให้ไม่มีไม่เป็น มีการไม่เกิดขึ้นต่อไปเป็น ธรรมดา (ฉันทปหีนสูตร)
27/371/1927/351/14
หัวข้อธรรม (1)
[๒๙๙] ภิกษุจงละฉันทะ ราคะ นันทิ ตัณหา อุบาย(การเข้าถึง) อุปาทาน (ความยึดมั่น) อันเป็นที่ตั้งเป็นที่อยู่ประจำ และที่อยู่อาศัยแห่งจิตในรูปเสีย รูปนั้น ที่ละแล้วอย่างนี้ จักมีรากขาดแล้ว ทำให้เป็นเหมือนตาล ยอดด้วนทำให้ไม่มี ไม่เป็น มีการไม่เกิดขึ้นต่อไปเป็นธรรมดา... (ฉันทปหีนสูตรที่ ๒)
27/372/1227/352/6
หัวข้อธรรม (1)
[๓๐๐] ปุถุชนผู้ไม่ได้สดับไม่รู้ชัดซึ่งรูป ไม่รู้ชัดซึ่งความเกิดรูป ไม่รู้ชัดซึ่งความดับ รูปไม่รู้ชัดซึ่งปฏิปทาอันให้ถึงความดับรูป... นี้เรียกว่า อวิชชา (อวิชชาสูตร)
27/374/427/354/4