พุทธธรรมสงฆ์
📁 หัวข้อธรรม
📁 ฉบับมหามกุฏฯ
📁 ฉบับสยามรัฐ
📁 ฉบับหลวง
📁 ฉบับมหาจุฬาฯ
📁 อรรถกถา
📁 พุทธธรรมสงฆ์
📁 เจดีย์
📁 ฉันหนึ่งมื้อ
📁 ปฏิมาที่ขัดแย้ง
📁 กระทู้
📁 รูปปั้น
📁 อุทเทสิกเจดีย์
📁 ถวายเงินพระบาป
📁 คู่มือการใช้งาน
หัวข้อธรรม (1)
[๕๙๔] ปฏิปทาเป็นไปเพื่อมีปัญญาทราม คือ ไม่เป็นผู้เข้าไปหาสมณะ หรือ พราหมณ์แล้วสอบถามว่า อะไรเป็นกุศล/อกุศล อะไรมีโทษ/ไม่มีโทษ อะไรควร เสพ/ไม่ควรเสพ อะไรเมื่อทำย่อมเป็นไปเพื่อไม่เกื้อกูล เพื่อทุกข์สิ้นกาลนาน (จูฬกัมมวิภังคสูตร)
23/257/523/238/14
หัวข้อธรรม (1)
สุภมาณพ ถูกเรียกโดย โวหารนี้ แม้ในกาลเป็นคนแก่ (อ.จูฬกัมมวิภังคสูตร)
23/260/323/240/20
หัวข้อธรรม (1)
โตเทยยพราหมณ์ เป็นคนขี้ตระหนี่ ตายแล้ว เกิดเป็นสุนัข ในเรือนของตน สุภมาณพผู้เป็นบุตรได้เกิดความรักสุนัขตัวนี้มาก (อ.จูฬกัมมวิภังคสูตร)
23/260/723/241/4
หัวข้อธรรม (1)
กรรมมี 4 ประเภท คือ อุปปีฬกกรรม(กรรมที่เข้าไปเบียดเบียน) อุปัจเฉทกกรรม (กรรมตัดรอน) ชนกกรรม(กรรมที่ให้เกิดปฏิสนธิ) อุปัตถัมภกกรรม(กรรม สนับสนุน) (อ.จูฬกัมมวิภังคสูตร)
23/263/1823/244/15
หัวข้อธรรม (1)
[๖๐๓] พระพุทธองค์ ทรงจำแนก มหากัมมวิภังค์ ตรัสบุคคล 4 จำพวก คือ ผู้มักประกอบอกุศลกรรมบถ 10 เมื่อตายแล้วไปอบาย ทุคติ วินิบาต นรก ก็มี ไปสวรรค์ก็มี, ผู้มักประกอบกุศลกรรมบถ 10 เมื่อตายแล้วไปสวรรค์ ก็มี ไปอบาย ทุคติ วินิบาต นรก ก็มี (มหากัมมวิภังคสูตร)
23/271/123/251/25
หัวข้อธรรม (1)
[๖๑๓] ผู้มักทำชีวิตสัตว์ให้ตกล่วง ฯลฯ มีความเห็นผิดในโลกนี้ ตายไปแล้วเข้า ถึงสวรรค์ เพราะว่าเขาทำกรรมที่ให้ผลเป็นสุขไว้ในกาลก่อน ๆ หรือในกาล ภายหลัง หรือ มีสัมมาทิฏฐิ พรั่งพร้อม สมาทานแล้วในเวลาจะตาย (มหากัมมวิภังคสูตร)
23/277/1423/258/18
หัวข้อธรรม (1)
[๖๑๕] ผู้เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์ ฯลฯ มีความเห็นชอบในโลกนี้ ตายไปแล้ว เข้าถึงอบาย ทุคติ วินิบาต นรก นี้ เพราะว่า เขาทำกรรมชั่วที่ให้ผลเป็น ทุกข์ไว้ในกาลก่อนๆ หรือ ในกาลภายหลัง หรือว่า มีความเห็นผิดพรั่งพร้อม สมาทานแล้วในเวลาจะตาย (มหากัมมวิภังคสูตร)
23/278/623/259/11
หัวข้อธรรม (1)
[๖๑๖] กรรมไม่ควรส่องให้เห็นว่าไม่ควรก็มี. กรรมไม่ควรส่องให้เห็นว่าควร ก็มี.กรรมที่ควรแท้ และส่องให้เห็นว่าควรก็มี กรรมที่ควรส่องให้เห็นว่าไม่ควร ก็มี (มหากัมมวิภังคสูตร)
23/278/1323/259/21
หัวข้อธรรม (1)
อรรถกถาอธิบายไว้
23/283/1323/265/10
หัวข้อธรรม (1)
[๖๑๘] พึงทราบ อายตนะภายใน 6 ภายนอก 6 หมวดวิญญาณ 6 หมวด ผัสสะ 6 ความนึกหน่วงของใจ 18 ทางดำเนินของสัตว์ 36 ใน 36 นั้น จงอาศัย ทางดำเนินของสัตว์นี้ ละทางดำเนินของสัตว์นี้ และพึงทราบการตั้งสติ 3 ประการ ที่พระอริยะเสพ ซึ่งเมื่อเสพ ชื่อว่าเป็นศาสดาควรเพื่อสั่งสอนหมู่อันเรา เรียกว่า สารถี ฝึกบุรุษที่ควรฝึก ยอดเยี่ยมกว่าอาจารย์ผู้ฝึกทั้งหลาย นี้เป็นอุเทศแห่ง สฬายตนวิภังค์ (สฬายตนวิภังคสูตร)
23/285/1023/266/21