พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๖๒๓] ความนึกหน่วงของใจ 18 คือ เพราะเห็นรูปด้วยตา ใจย่อมนึกหน่วง รูปเป็นที่ตั้งแห่งโสมนัส นึกหน่วงรูปเป็นที่ตั้งแห่งโทมนัส นึกหน่วงรูปเป็นที่ตั้ง แห่งอุเบกขา... (สฬายตนวิภังคสูตร)
23/286/1423/267/25
หัวข้อธรรม (1)
[๖๒๕] โสมนัสอาศัย เรือน 6 (สฬายตนวิภังคสูตร)
23/287/823/268/16
หัวข้อธรรม (1)
[๖๒๗] โทมนัสอาศัย เรือน 6 (สฬายตนวิภังคสูตร)
23/288/1923/269/26
หัวข้อธรรม (1)
[๖๓๐] อุเบกขาอาศัย เนกขัมมะ 6 (อาศัยวิปัสสนา) (สฬายตนวิภังคสูตร)
23/291/323/272/4
หัวข้อธรรม (1)
[๖๓๒] อุเบกขาที่มี ความเป็นต่าง ๆ อาศัย อารมณ์ต่าง ๆ ก็มี อุเบกขาที่ มีความเป็นหนึ่ง อาศัยอารมณ์เป็นหนึ่งก็มี (สฬายตนวิภังคสูตร)
23/292/1823/273/23
หัวข้อธรรม (1)
[๖๓๓-๖๓๖] การตั้งสติ 3 ประการ ที่พระอริยะเสพ ซึ่งเมื่อเสพ ชื่อว่าเป็นศาสดา ควรเพื่อสั่งสอนหมู่ (สฬายตนวิภังคสูตร)
23/293/1423/274/17
หัวข้อธรรม (1)
[๖๓๗] สารถีฝึกบุรุษที่ควรฝึกนั้น พระพุทธองค์ทรงเปรียบกับ การฝึกช้างที่ควร ฝึกให้วิ่งได้ ทั่วทั้ง 8 ทิศ (สฬายตนวิภังคสูตร)
23/295/123/275/24
หัวข้อธรรม (1)
[๖๓๙] ภิกษุพึงพิจารณา โดยอาการที่เมื่อพิจารณาอยู่ ความรู้สึกไม่ฟุ้งไป ไม่ซ่านไปภายนอก ไม่ตั้งสงบอยู่ภายใน และไม่พึงสะดุ้งเพราะไม่ถือมั่น เมื่อความรู้สึกไม่ฟุ้งไป ไม่ซ่านไปภายนอก ไม่ตั้งสงบอยู่ภายใน และไม่ สะดุ้งเพราะไม่ถือมั่น ย่อมไม่มีความเกิดแห่งชาติ ชรา มรณะ ทุกข์ และ เหตุเกิดทุกข์ ต่อไป (อุทเทสวิภังคสูตร)
23/304/923/285/11
หัวข้อธรรม (1)
[๖๔๔-๖๔๕] ที่เรียกว่า ความรู้สึกฟุ้งไป ซ่านไปภายนอก และความรู้สึกไม่ ฟุ้งไป ไม่ซ่านไปภายนอก เมื่อเห็นรูป ฟังเสียง ดมกลิ่น ลิ้มรส ถูกต้องโผฏฐัพพะ รู้ธรรมารมณ์ (อุทเทสวิภังคสูตร)
23/308/123/288/25
หัวข้อธรรม (1)
[๖๔๖-๖๔๗] ที่เรียกว่า จิตตั้งสงบอยู่ภายใน และจิตไม่ตั้งสงบอยู่ภายใน (อุทเทสวิภังคสูตร)
23/309/123/290/7