พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
แม่นํ้าตโปทา ไหลมาในระหว่าง มหาโลหกุมภีนรก แม่นํ้านั้น จึงเดือดพล่าน ไหลมา (อ.มหากัจจานภัทเทกรัตตสูตร)
23/240/323/223/4
หัวข้อธรรม (1)
[๕๖๕-๕๗๘] จันทนเทวบุตร บอกให้ พระโลมสกังคิยะ เรียนอุเทศ และวิภังค์ ของบุคคลผู้มีราตรี เดียวเจริญ พระเถระจึงเดินทางไปถามพระพุทธองค์ ๆ ทรงแสดงให้ฟังทั้ง อุเทศ และวิภังค์ (โลมสกังคิยภัทเทกรัตตสูตร)
23/242/323/225/8
หัวข้อธรรม (1)
สมัยที่พระพุทธเจ้าจำพรรษาอยู่ภพดาวดึงส์ อันเทวดาหมื่นจักรวาลมาประชุม กันแล้ว ทรงแสดงอภิธรรมปิฎกแก่พระมารดาให้เป็นกายสักขี และได้ตรัสอุเทศ และวิภังค์ของบุคคลผู้มีราตรี หนึ่งเจริญไว้ด้วย (อ.โลมสกังคิยภัทเทกรัตตสูตร)
23/249/2023/231/23
หัวข้อธรรม (1)
[๕๘๑] สัตว์ทั้งหลาย มีกรรมเป็นของตน เป็นทายาทแห่งกรรม มีกรรมเป็น แดนเกิดมีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์ มีกรรมเป็นที่พึ่งอาศัย กรรมย่อมจำแนกสัตว์ ให้เลว และประณีตได้ (จูฬกัมมวิภังคสูตร)
23/251/1723/233/10
หัวข้อธรรม (1)
[๕๘๒] ปฏิปทาเป็นไปเพื่อมีอายุสั้น คือ เป็นผู้มักทำชีวิตสัตว์ให้ตกล่วงเป็นคน เหี้ยมโหด มีมือเปื้อนเลือด หมกมุ่น ในการประหัตประหาร ไม่เอ็นดูในเหล่า สัตว์มีชีวิต (จูฬกัมมวิภังคสูตร)
23/252/623/233/19
หัวข้อธรรม (1)
[๕๘๔] ปฏิปทาเป็นไปเพื่อ มีโรคมาก คือ เป็นผู้มีปกติ เบียดเบียนสัตว์ด้วยฝ่ามือ ก้อนดิน ท่อนไม้ หรือศาสตรา (จูฬกัมมวิภังคสูตร)
23/253/323/234/13
หัวข้อธรรม (1)
[๕๘๖] ปฏิปทาเป็นไปเพื่อมีผิวพรรณทราม คือ เป็นคนมักโกรธมากด้วยความ แค้นเคือง ถูกเขาว่าเล็กน้อยก็ขัดใจโกรธเคือง พยาบาท มาดร้าย ทำความโกรธ ความร้าย และความขึ้งเคียดให้ปรากฏ (จูฬกัมมวิภังคสูตร)
23/253/1723/235/3
หัวข้อธรรม (1)
[๕๘๘] ปฏิปทาเป็นไปเพื่อมีศักดาน้อย คือ มีใจริษยา ย่อมริษยา มุ่งร้าย ผูกใจ อิจฉาในลาภสักการะ ความเคารพนับถือ การไหว้ และการบูชาของคนอื่น (จูฬกัมมวิภังคสูตร)
23/254/1323/235/25
หัวข้อธรรม (1)
[๕๙๐] ปฏิปทาเป็นไปเพื่อมีโภคะน้อย คือ ไม่ให้ข้าว นํ้า ผ้า ยาน ดอกไม้ ของหอม เครื่องลูบไล้ ที่นอน ที่อยู่อาศัย เครื่องตามประทีป แก่สมณะ หรือ พราหมณ์ (จูฬกัมมวิภังคสูตร)
23/255/823/236/19
หัวข้อธรรม (1)
[๕๙๒] ปฏิปทาเป็นไปเพื่อเกิดในสกุลตํ่า คือ เป็นคนกระด้าง เย่อหยิ่ง ย่อมไม่ กราบไหว้คนที่ควรกราบไหว้ ไม่ลุกรับคนที่ควรลุกรับ ไม่ให้อาสนะแก่คนที่ สมควรแก่อาสนะ.... ไม่บูชาคนที่ควรบูชา (จูฬกัมมวิภังคสูตร)
23/256/323/237/13