พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๑๙๕] โอสารณา การรับเข้าหมู่ มี 2 อย่าง คือ บุคคล 11 ประเภท รับเข้าหมู่ ไม่ดี บุคคล 32 ประเภท รับเข้าหมู่ดีแล้ว (จัมเปยยขันธกะ)
7/396/127/378/21
หัวข้อธรรม (1)
[๑๙๖] อุกเขปนียกรรมที่ไม่เป็นธรรม คือ ภิกษุผู้ไม่เห็นอาบัติ สงฆ์หรือภิกษุ หลายรูป หรือรูปเดียว โจทเธอ เธอพูดว่าผมไม่มีอาบัติที่จะเห็น สงฆ์ยกเธอ เสียฐานไม่เห็นอาบัติ ชื่อว่า กรรมไม่เป็นธรรม... (จัมเปยยขันธกะ)
7/399/77/380/5
หัวข้อธรรม (1)
[๑๙๘] อุกเขปนียกรรมที่เป็นธรรม (จัมเปยยขันธกะ)
7/402/27/382/22
หัวข้อธรรม (1)
[๑๙๙] กรรมที่ควรทำในที่พร้อมหน้า แต่สงฆ์ผู้พร้อมเพรียงกัน กลับทำในที่ ลับหลังกรรมนั้นไม่เป็นธรรม ไม่เป็นวินัย สงฆ์ย่อม มีโทษ (จัมเปยยขันธกะ)
7/403/197/384/20
หัวข้อธรรม (1)
[๒๑๘] ในการทำกรรมมีตัชชนียกรรม ที่เป็นวรรคโดยไม่เป็นธรรม เป็นต้นนั้น ถ้ามีภิกษุในที่ประชุมนั้นคัดค้านว่า กรรมไม่เป็นอันทำ กรรมเป็นอันทำไม่ชอบ กรรมต้องทำใหม่ ภิกษุนั้นเป็นธรรมวาที (จัมเปยยขันธกะ)
7/423/167/404/18
หัวข้อธรรม (1)
อภัพพบุคคล (บุคคลผู้ไม่อาจบรรลุธรรมได้) 11จำพวกเหล่านี้ สงฆ์เรียกเข้า หมู่ไม่ได้เลย แต่อาจารย์ กับอุปัชฌาย์ และการกสงฆ์ย่อมมีโทษ (จัมเปยยขันธกวรรณนา)
7/446/197/426/18
หัวข้อธรรม (1)
[๒๓๙] ภิกษุผู้ต้องอาบัติ แต่มีความเห็น ในอาบัตินั้นว่า ไม่เป็นอาบัติ แต่ภิกษุ เหล่าอื่น มีความเห็นในอาบัตินั้นว่า เป็นอาบัติ ถ้าพวกเธอรู้จักภิกษุรูปนั้นว่า เป็นพหูสูต...ผู้ใคร่ต่อสิกขา...ภิกษุทั้งหลายผู้เกรงแต่ความแตกกัน ไม่พึงยก ภิกษุนั้น เพราะไม่เห็นอาบัติ (โกสัมพิขันธกะ)
7/452/157/432/10
หัวข้อธรรม (1)
[๒๓๙] ภิกษุผู้ต้องอาบัติแล้ว มีความเห็นในอาบัตินั้นว่า ไม่เป็นอาบัติ แต่ภิกษุ เหล่าอื่น มีความเห็นในอาบัตินั้นว่า เป็นอาบัติ ถ้าเธอรู้จักภิกษุเหล่านั้นว่า ท่านเหล่านี้แลเป็นพหูสูต...ผู้ใคร่ต่อสิกขา...ภิกษุผู้เกรงแต่ความแตกกัน พึง ยอมแสดงอาบัตินั้นเสีย แม้ด้วยความเชื่อผู้อื่น (โกสัมพิขันธกะ)
7/454/57/434/1
หัวข้อธรรม (1)
[๒๔๐] พวกภิกษุที่มีสังวาสต่างกัน ทำสังฆกรรมภายในสีมาเดียวกันได้ โดย แยกกันทำ (โกสัมพิขันธกะ)
7/455/217/435/19
หัวข้อธรรม (1)
[๒๔๐] ภูมิของภิกษุนานาสังวาสนี้ มี 2 อย่างคือ ภิกษุทำตนเป็นนานาสังวาส ด้วยตน, สงฆ์พร้อมเพรียงกันยกภิกษุนั้น (โกสัมพิขันธกะ)
7/456/57/436/5