พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๒๔๐] ภูมิ ของภิกษุสมานสังวาสนี้ มี 2 อย่าง คือ ภิกษุทำตนเป็นสมาน สังวาสด้วยตน๑. สงฆ์พร้อมเพรียงกันรับภิกษุผู้ถูกยก๑ (โกสัมพิขันธกะ)
7/456/107/436/9
หัวข้อธรรม (1)
[๒๔๑] เมื่อสงฆ์แตกกันแล้ว แต่ยังทำกิจอันไม่เป็นธรรม เมื่อถ้อยคำไม่ชวน ให้ชื่นชมต่อกันเป็นไปอยู่ พวกเธอพึงนั่งเหนืออาสนะ โดยนึกในใจว่า ด้วย เหตุเพียงเท่านี้ พวกเราจักไม่แสดง กายกรรม วจีกรรม อันไม่สมควรต่อกัน จะไม่ทำปรามาสกันด้วยมือ (โกสัมพิขันธกะ)
7/457/87/437/7
หัวข้อธรรม (1)
[๒๔๑] เมื่อสงฆ์แตกกันแล้ว แต่ยังทำกิจที่เป็นธรรม เมื่อถ้อยคำไม่ชวนให้ ชื่นชมต่อกันเป็นไปอยู่ พวกเธอพึงนั่งในแถว มีอาสนะอันหนึ่งคั่นในระหว่าง (โกสัมพิขันธกะ)
7/457/127/437/11
หัวข้อธรรม (1)
[๒๔๓] เรื่อง ฑีฆาวุกุมาร (โกสัมพิขันธกะ)
7/459/27/438/24
หัวข้อธรรม (1)
[๒๔๗] เวรทั้งหลายในโลกนี้ ย่อมไม่ระงับเพราะเวรเลย แต่ย่อมระงับเพราะ ไม่จองเวร ธรรมนี้เป็นของเก่า (โกสัมพิขันธกะ)
7/473/77/451/11
หัวข้อธรรม (1)
[๒๔๗] ถ้าไม่ได้สหายผู้เป็นนักปราชญ์ คอยช่วยเหลือกัน พึงไปผู้เดียวเหมือน พระราชาละแว่นแคว้น... (โกสัมพิขันธกะ)
7/473/237/452/1
หัวข้อธรรม (1)
[๒๕๑] อุบาสก อุบาสิกา ชาวพระนครโกสัมพี ได้หารือกันว่า จะไม่อภิวาท ไม่ เคารพ ไม่ถวายบิณฑบาต ซึ่งพวกภิกษุชาวพระนครโกสัมพี (โกสัมพิขันธกะ)
7/480/87/457/19
หัวข้อธรรม (1)
[๒๕๒] วัตถุสำหรับอธรรมวาที 18 ประการ (โกสัมพิขันธกะ)
7/481/157/459/4
หัวข้อธรรม (1)
[๒๕๕-๒๕๖] ทรงให้อุบาสก อุบาสิกา ถวายทานในภิกษุ 2 ฝ่าย ที่ก่อความ หมาดหมางกัน แต่ให้พอใจในความเห็น และความเชื่อถือของภิกษุ ฝ่ายธรรมวาที (โกสัมพิขันธกะ)
7/486/27/463/2
หัวข้อธรรม (1)
[๒๕๗] ทรงให้จัดเสนาสนะที่ว่างให้ภิกษุโกสัมพีถ้าไม่ว่างก็ทำให้ว่าง แต่พระองค์ ไม่ได้กล่าวว่า พึงห้ามเสนาสนะแก่ภิกษุผู้แก่พรรษา โดยปริยายไรๆ หามิได้เลย รูปใดห้ามต้องอาบัตทุกกฏ (โกสัมพิขันธกะ)
7/487/177/464/19