พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
ชนทั้งหลายใส่ใบผักชี ขิง เกลือ ลงในข้าวต้มที่ร้อนสำหรับภิกษุ ภิกษุจะคน แม้ซึ่งข้าวต้มนั้นย่อมไม่ควร แต่จะคนด้วยคิดจะให้ข้าวต้มเย็น ควรอยู่
7/171/107/161/24
หัวข้อธรรม (1)
ในนมสด และ ฆี (คือนมเปรี้ยวอย่างข้น) ที่เขาต้มเดือดแล้วครั้งหนึ่ง ภิกษุจะ ก่อไฟควรอยู่ เพราะการทำให้สุกอีก พระพุทธองค์ทรงอนุญาต (อ.เภสัชชขันธกะ)
7/171/157/162/5
หัวข้อธรรม (1)
ไม่ควรทำการตัด ผ่า เจาะ กรีด ด้วยของมีคมเป็นมีด เข็ม หนาม หอก สะเก็ดหิน หรือเล็บ เพราะเป็นสัตถกรรมในที่แคบ (อ.เภสัชชขันธกะ)
7/172/107/163/1
หัวข้อธรรม (1)
การบีบทั้งหมดเป็นวัตถิกรรม โรคอัณฑะโต ก็ไม่ควรผ่า แต่จะย่างด้วยไฟและ ทายาไม่มีการห้าม (อ.เภสัชชขันธกะ)
7/172/157/163/5
หัวข้อธรรม (1)
ในทวารหนัก กรวยใบไม้ และเกลียวชุดที่ทายาแล้ว หลอดไม้ไผ่ ซึ่งสำหรับ หยอดนํ้าด่าง และกรอกนํ้ามันย่อมควร (อ.เภสัชชขันธกะ)
7/173/17/163/15
หัวข้อธรรม (1)
เนื้อ กระดูก เลือด หนัง ขน แห่งสัตว์ 10 ชนิด มีมนุษย์ เป็นต้น ไม่ควร ทั้งหมด เมื่อภิกษุรู้ไม่รู้ก็ตาม ฉันเป็นอาบัติ, รู้เมื่อใดพึงแสดงเมื่อนั้น, ไม่ถาม ก่อนรับด้วยตั้งใจว่า เราจะฉันต้องทุกกฏ แม้เพราะรับ รับด้วยตั้งใจว่าจักถาม ก่อนจึงฉันไม่เป็นอาบัติ (อ.เภสัชชขันธกะ)
7/174/87/164/20
หัวข้อธรรม (1)
เทวดาเติมโอชะอันละเอียดลงในนํ้าอ้อยงบที่เหลือนั้น พระพุทธองค์จึงให้ เททิ้ง เพราะย่อมไม่ถึงความย่อยไปได้สำหรับชนเหล่าอื่น (อ.เภสัชชขันธกะ)
7/175/87/165/22
หัวข้อธรรม (1)
คำว่า ปฏิจจกรรม นี้ เป็นชื่อของ นิมิตกรรม แม้มังสะท่านเรียกว่า ปฏิจจกรรม เพราะผู้ใดบริโภคมังสะที่เจาะจงตนกระทำ ผู้นั้นย่อมเป็นผู้รับผลของกรรมนั้น
7/180/47/170/14
หัวข้อธรรม (1)
กัปปิยภูมิแม้จะไม่สวดกรรมวาจา สมมติด้วยอปโลกน์แทน ก็ควร (อ.เภสัชชขันธกะ)
7/180/157/171/4
หัวข้อธรรม (1)
ที่อยู่ของนางภิกษุณี ของคนวัด ของพวกเดียรถีย์ ของเทวดา นาค หรือพรหม ย่อมเป็นกัปปิยกุฎี ประเภทคหปติได้ (อ.เภสัชชขันธกะ)
7/182/167/173/2