พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
ของที่เป็นสัตตาหกาลิก และยาวชีวิก เก็บไว้ในอกัปปิยะภูมิได้ (อ.เภสัชชขันธกะ)
7/183/77/173/17
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุเอาเนยใสที่เก็บไว้ในอกัปปิยกุฎี และผักที่เป็นยาวชีวิก ทอดเข้าด้วยกัน ผักนั้น เป็นของปราศจากอามิส ควรฉันได้ 7 วัน ถ้าฉันปนกับอามิส ผักนั้น เป็นอันโตวุตถะ ด้วยเป็น สามปักกะ ด้วย (อ.เภสัชชขันธกะ)
7/183/217/174/6
หัวข้อธรรม (1)
ถามว่า กัปปิยกุฎี เหล่านี้ เมื่อไรจะละวัตถุเล่า ? (อ.เภสัชชขันธกะ)
7/184/17/174/10
หัวข้อธรรม (1)
ถ้าวัดใดไม่มีกัปปิยภูมิ 4 พึงให้อนุปสัมบัน ทำให้เป็นของเธอแล้วฉัน
7/184/177/175/1
หัวข้อธรรม (1)
การขอเสบียง พึงแสวงหาจากสำนัก ญาติ และคนปวารณา หรือด้วยภิกขาจารวัตร ถ้าไม่ได้ พึงขอจากคนไม่ได้ปวารณา ก็ได้ (อ.เภสัชชขันธกะ)
7/185/197/176/4
หัวข้อธรรม (1)
นํ้ามะม่วงที่ภิกษุรับประเคน แล้วทำเอง ย่อมควรในปุเรภัตเท่านั้น ส่วนที่ อนุปสัมบันทำ ภิกษุรับประเคนในปุเรภัตย่อมควร แม้ด้วยบริโภคเจืออามิส ในปุเรภัต ที่รับประเคนในปัจฉาภัตย่อมควรโดยบริโภคปราศจากอามิสจนถึง เวลาอรุณขึ้น (อ.เภสัชชขันธกะ)
7/186/137/176/22
หัวข้อธรรม (1)
รสแห่งผัก ที่เป็นยาวกาลิก ย่อมควรในปุเรภัตเท่านั้น, รสแห่งผักที่เป็นยาวชีวิก ถ้าสุกด้วยนํ้าล้วน ควรฉันได้ตลอดชีวิต ถ้าสุกพร้อมกับเนยใสฉันได้ 7 วัน ภิกษุจะต้มผักที่เป็นยาวชีวิก ให้สุกพร้อมกับนมสดเอง ไม่ควร แม้ที่ชนเหล่า อื่นให้สุกแล้วย่อมนับว่ารสผักเหมือนกัน (อ.เภสัชชขันธกะ)
7/187/147/177/21
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุใดไม่เคยเป็นช่างกัลบก จะรักษามีดโกนไว้ย่อมควร จะโกนผมด้วยมีด โกนนั้น หรืออันอื่นก็ควร (อ.เภสัชชขันธกะ)
7/189/117/180/1
หัวข้อธรรม (1)
การให้ส่วนที่ 10 นี้ เป็นธรรมเนียมเก่าในชมพูทวีป เพราะเหตุนั้นพึงแบ่งเป็น 10 ส่วน แล้วให้แก่พวกเจ้าของที่ดิน ส่วนหนึ่ง (อ.เภสัชชขันธกะ)
7/189/147/180/4
หัวข้อธรรม (1)
มหาผล 9 อย่าง ได้แก่ ตาล มะพร้าว ขนุน สาเก นํ้าเต้า ฟักเขียว แตงไท แตงโม ฟักทอง เป็นอันทรงห้าม และอปรัณชาติทุกชนิด มีคติอย่างธัญชาติ เหมือนกันจึงไม่ควรในปัจฉาภัต (อ.เภสัชชขันธกะ)
7/189/247/180/14