| หัวข้อธรรม (1) | |
| จุรณ แห่งไม้ซึก และดอกคำ หรือจุรณแห่งเครื่องหอมทุกๆ อย่าง ควรแก่ภิกษุ ที่มีกลิ่นตัวแรง จะเอาจุรณนั้น แช่นํ้าอาบก็ควร (อ.เภสัชชขันธกะ) | |
|
7/167/57/157/17
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| ภาชนะยาตา ที่แล้วด้วยกระดูก ที่เหลือ เว้นกระดูกมนุษย์ ควร (อ.เภสัชชขันธกะ) | |
|
7/168/67/158/17
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| การหุงนํ้ามันทุกชนิด เป็นอันว่าทรงอนุญาต ให้ใส่เครื่องยาอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงไปได้แท้ (อ.เภสัชชขันธกะ) | |
|
7/168/177/159/5
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| อนุญาตให้ใช้อ่าง หรือรางที่เติมด้วยนํ้าอุ่น แล้วลงในอ่าง หรือรางนั้นทำการ นึ่งให้เหงื่อออก (อ.เภสัชชขันธกะ) | |
|
7/169/97/159/19
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| อนุญาตให้ใส่ยาต่างๆ ลงในกะลามะพร้าว เป็นต้น ปรุงนํ้าเมา คือให้หุงยา เป็น ที่สบายแก่เท้าทั้ง 2 (อ.เภสัชชขันธกะ) | |
|
7/169/147/159/26
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| นอกจากงูแล้ว แม้สัตว์มีพิษอื่นกัด ก็ถือยามหาวิกัติ ฉันเองได้ (อ.เภสัชชขันธกะ) | |
|
7/170/57/160/14
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| อุจจาระที่ตกถึงดินแล้ว ต้องรับประเคนใหม่ แต่จะถือเอาในขณะที่ยังไม่ถึง ดินควรอยู่ (อ.เภสัชชขันธกะ) | |
|
7/170/97/160/19
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| ภิกษุจะหุงต้ม อามิสเองไม่ควร เฉพาะอามิสที่สุกแล้ว จะอุ่นควรอยู่ (อ.เภสัชชขันธกะ) | |
|
7/171/97/161/22
|
|