พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
ไม้สีฟันที่ภิกษุ ทำเป็นกัปปิยะ แล้วรับประเคนเก็บไว้ ถ้าประสงค์จะดูดรสแห่งไม้สีฟันนั้น การรับประเคนเดิมนั้นแหละ สมควรอยู่ ที่ไม่ได้รับประเคนไว้ ต้องรับประเคน (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/577/74/580/16
หัวข้อธรรม (1)
นํ้าตา นํ้าลาย นํ้ามูก กรีส มูตร เสลด ขี้ฟัน ขี้ตา ขี้หู เหงื่อ เกิดในร่างกาย ควรทุกอย่าง ถ้าสิ่งเหล่านี้ เคลื่อนจากแหล่งของมัน ตกลงในบาตร ต้องรับประเคนใหม่ (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/577/144/580/23
หัวข้อธรรม (1)
มหาภูตรูป ที่เผาแล้ว ไม่มีคำว่า ส่วนชื่อนี้ไม่ควร (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/577/204/581/4
หัวข้อธรรม (1)
ยามหาวิกัติ เมื่อไม่มีกัปปิยการก หรือมี แต่ไม่ฉลาด จะถือเอาเมื่อถูกงูกัดย่อมควร ไม่ต้องอาบัติ (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/578/14/581/7
หัวข้อธรรม (1)
[๕๒๘] บทว่า ให้ คือ ให้ด้วยกาย หรือของเนื่องด้วยกาย หรือโยนให้ ต้องอาบัติปาจิตตีย์ (อเจลวรรคสิกขาบทที่ ๑)
4/582/34/585/8
หัวข้อธรรม (1)
[๕๒๙] ให้นํ้า หรือไม่ชำระฟัน ต้องอาบัติทุกกฏ (อเจลวรรคสิกขาบทที่ ๑)
4/582/144/585/19
หัวข้อธรรม (1)
[๕๓๐] ภิกษุสั่งให้ให้ ไม่ให้เอง, วางให้, ให้ของไล้ทาภายนอก...ไม่ต้องอาบัติ (อเจลวรรคสิกขาบทที่ ๑)
4/582/204/586/4
หัวข้อธรรม (1)
แม้พ่อแม่ ของภิกษุบวชเป็นเดียรถีย์ ภิกษุให้พ่อแม่นั้น เป็นปาจิตตีย์ (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/583/104/586/17
หัวข้อธรรม (1)
[๕๓๓] ทำเป็นโกรธส่งกลับ ต้องอาบัติทุกกฏ ส่งอนุปสัมบันกลับ ต้องอาบัติทุกกฏ (อเจลวรรคสิกขาบทที่ ๒)
4/586/194/590/8
หัวข้อธรรม (1)
[๕๓๔] ภิกษุส่งกลับด้วยคิดว่า เรา 2 รูปรวมกันจะไม่พอฉัน, ภิกษุส่งกลับด้วยคิดว่า รูปนั้นพบสิ่งของมีราคามากแล้วจะเกิดโลภ, ภิกษุส่งกลับด้วยคิดว่ารูปนั้นเห็นมาตุคามแล้วจะเกิดความกำหนัด,ภิกษุส่งกลับไป ด้วยสั่งว่าจงนำของฉันไปให้แก่ภิกษุอาพาธ แก่ภิกษุผู้ตกค้างอยู่ หรือแก่ภิกษุผู้เฝ้าวิหาร, ภิกษุไม่ประสงค์จะประพฤติอนาจาร แต่เมื่อมีกิจจำเป็น จึงส่งกลับไป...ไม่ต้องอาบัติ (อเจลวรรคสิกขาบทที่ ๒)
4/587/24/590/15