พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุเขย่า ผลไม้ที่เกิดอยู่บนต้น ผลไม้นั้นไม่ควรแก่ภิกษุผู้เขย่าเธอต้องอาบัติทุรุปจิณณทุกกฏ (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/574/64/577/24
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุเห็นมะม่วงตก หรือเนื้อเดนแห่งสิงโต จะนำมาเพื่อให้แก่สามเณรควรอยู่ ถ้าอาจจะชำระวิตกให้หมดจดได้ แม้จะฉันอาหารที่ได้จากเนื้อเป็นเดนสิงโต นั้น ก็ไม่มีโทษ (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/574/104/578/3
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุถือข้าวสารไปเพื่อพ่อแม่ แม่ทำข้าวต้มจากข้าวสารนั้นถวาย ควรอยู่ ไม่เป็นสันนิธิ ไม่เป็นอุคคหิตก์ (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/574/204/578/14
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุรับประเคนกล้องยาสูบ แล้วสูบยา ปากคอติดยาสูบนั้น จะฉันยาวกาลิก ได้อยู่ จะสูดดม ดอกไม้ หรือผลไม้ เพราะความเจ็บไข้เป็นปัจจัย ควรอยู่ เพราะเป็นอัพโพหาริก (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/575/154/579/6
หัวข้อธรรม (1)
ถ้าเศษอาหารติดฟัน รสไม่ปรากฏ เป็นอัพโพหาริก (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/576/14/579/13
หัวข้อธรรม (1)
หิมะ และลูกเห็บ มีคติอย่างนํ้า (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/576/84/579/22
หัวข้อธรรม (1)
นํ้าที่ขุ่นข้น ติดปากและมือ นํ้านั้นควรรับประเคนก่อน (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/576/134/580/1
หัวข้อธรรม (1)
ในนํ้าที่ ดอกไม้หล่นลอยเกลื่อนอยู่ ถ้ารสของดอกไม้ไม่ปรากฏ ไม่ต้องรับประเคน (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/576/174/580/4
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุรับประเคนดอกไม้ ใส่ในนํ้า นํ้านั้นเพียงถูกอบกลิ่น เป็นอัพโพหาริก ควรแม้กับอามิสในวันรุ่งขึ้น (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/576/224/580/10
หัวข้อธรรม (1)
สามเณรตักนํ้าดื่ม อบด้วยดอกไม้ ที่ภิกษุเก็บไว้ แล้วเทนํ้าที่เหลือ จากที่ตนดื่ม ลงในนํ้าดื่มนั้นอีก พึงรับประเคนใหม่ (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/577/34/580/12