พุทธธรรมสงฆ์
📁 หัวข้อธรรม
📁 ฉบับมหามกุฏฯ
📁 ฉบับสยามรัฐ
📁 ฉบับหลวง
📁 ฉบับมหาจุฬาฯ
📁 อรรถกถา
📁 พุทธธรรมสงฆ์
📁 เจดีย์
📁 ฉันหนึ่งมื้อ
📁 ปฏิมาที่ขัดแย้ง
📁 กระทู้
📁 รูปปั้น
📁 อุทเทสิกเจดีย์
📁 ถวายเงินพระบาป
📁 คู่มือการใช้งาน
หัวข้อธรรม (1)
ถ้าว่าเท้าข้างหนึ่ง ของภิกษุผู้ถูกส่งกลับยังอยู่ในอุปจาร เป็นทุกกฏ ขณะล่วงเขตแดนไปเป็นปาจิตตีย์ อุปจารการได้เห็น และอุปจารการได้ยินนี้ ประมาณ 12 ศอก ถ้ามีฝาหรือกำแพงคั่นอยู่ ก็ใช้ประตู หรือกำแพงเป็นตัวกำหนด (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/588/34/591/15
หัวข้อธรรม (1)
[๕๓๖] ตระกูลที่ว่า มี 2 คน คือ มีเฉพาะหญิง ๑ บุรุษ ๑ และทั้ง 2 ไม่ใช่ผู้ปราศจากราคะ (อเจลวรรคสิกขาบทที่ ๓)
4/590/204/594/9
หัวข้อธรรม (1)
[๕๓๗] ห้องนอน ภิกษุสงสัย หรือสำคัญว่าไม่ใช่ห้องนอน นั่งแทรกแซงในตระกูล ที่มี 2 คน ต้องอาบัติปาจิตตีย์ (อเจลวรรคสิกขาบทที่ ๓)
4/591/84/594/19
หัวข้อธรรม (1)
[๕๓๘] ภิกษุนั่งในเรือนใหญ่ ไม่ล่วงลํ้าหัตถบาสแห่งบานประตู, ภิกษุนั่งในเรือนเล็ก ไม่เลยท่ามกลางห้อง, ภิกษุมีเพื่อนอยู่ด้วย, คนทั้งสองออกจากกันแล้วทั้งสองปราศจากราคะแล้ว, ภิกษุนั่งในสถานที่ อันไม่ใช่ห้องนอน... ไม่ต้องอาบัติ (อเจลวรรคสิกขาบทที่ ๓)
4/591/184/595/7
หัวข้อธรรม (1)
คำว่า ที่มีคน 2 คน(สโภชเน) คือ ในสกุลมีโภคะ เพราะว่า สตรีเป็นโภคะของบุรุษผู้อันราคะกลุ้มรุมแล้ว และบุรุษก็เป็นโภคะของสตรี (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/592/114/596/3
หัวข้อธรรม (1)
[๕๔๐] มาตุคาม ได้แก่ หญิงมนุษย์ ไม่ใช่หญิงยักษ์ ไม่ใช่หญิงเปรต ไม่ใช่สัตว์ดิรัจฉานตัวเมีย โดยที่สุด แม้เด็กหญิงที่เกิดในวันนั้น (อเจลวรรคสิกขาบทที่ ๔)
4/594/114/598/9
หัวข้อธรรม (1)
[๕๔๑] ภิกษุนั่งในที่ลับ กับหญิงยักษ์ หญิงเปรต บัณเฑาะก์ สัตว์ดิรัจฉานตัวเมีย มีกายดังมนุษย์ ต้องอาบัติทุกกฏ (อเจลวรรคสิกขาบทที่ ๔)
4/595/144/599/10
หัวข้อธรรม (1)
[๕๔๒] ภิกษุมีบุรุษผู้รู้เดียงสาอยู่เป็นเพื่อน, ภิกษุยืนมิได้นั่ง, ภิกษุมิได้มุ่งที่ลับ ภิกษุนั่งส่งใจไปในอารมณ์อื่น...ไม่ต้องอาบัติ (อเจลวรรคสิกขาบทที่ ๔)
4/596/24/599/18
หัวข้อธรรม (1)
[๕๔๔] มาตุคามได้แก่ หญิงมนุษย์ ไม่ใช่หญิงยักษ์ ไม่ใช่หญิงเปรต ไม่ใช่สัตว์ดิรัจฉานตัวเมีย เป็นหญิงที่รู้เดียงสา สามารถทราบถ้อยคำดีหรือชั่วได้ (อเจลวรรคสิกขาบทที่ ๕)
4/598/114/601/12
หัวข้อธรรม (1)
[๕๔๕] ภิกษุนั่งในที่ลับ กับหญิงยักษ์ หญิงเปรต บัณเฑาะก์ สัตว์ดิรัจฉานตัวเมีย มีกายดังมนุษย์ หนึ่งต่อหนึ่ง ต้องอาบัติทุกกฏ (อเจลวรรคสิกขาบทที่ ๕)
4/599/124/602/12