พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
ไม่อาจทำให้ ไม่เป็นอาบัติ แม้แก่ภิกษุผู้อยู่ในกุฎีผ้า (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/171/84/193/7
หัวข้อธรรม (1)
ในสิกขาบทนี้ ปรับอาบัติภิกษุตามจำนวน ของสามเณร และทุกๆ ประโยคในการผุดลุก ผุดนอน ของสามเณรและภิกษุ (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/172/34/193/26
หัวข้อธรรม (1)
แม้กับสัตว์เดรัจฉาน ตามในเมถุนธรรมาบัติ ก็เป็นอาบัติในการนอนร่วม (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/173/14/194/19
หัวข้อธรรม (1)
[๒๙๕] ที่ชื่อว่า มาตุคาม ได้แก่ หญิงมนุษย์ ไม่ใช่หญิงยักษ์ ไม่ใช่หญิงเปรต ไม่ใช่สัตว์ดิรัจฉานตัวเมีย โดยที่สุดแม้เด็กหญิงที่เกิดในวันนั้น (มุสาวาทวรรคสิกขาบทที่๕)
4/183/54/203/11
หัวข้อธรรม (1)
[๒๙๗] ในสถานที่มุงทั้งหมด ไม่บังทั้งหมด, ในสถานที่บังทั้งหมด ไม่มุงทั้งหมด, ในสถานที่ไม่มุงโดยมาก ไม่บังโดยมาก , ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งนั่ง,นั่งทั้งสอง...ไม่เป็นอาบัติ (มุสาวาทวรรคสิกขาบทที่๕)
4/184/124/205/2
หัวข้อธรรม (1)
เป็นทุกกฏ แก่ภิกษุผู้นอนร่วมกับนางยักษ์ นางเปรตผู้มีรูปร่างปรากฏ และ สัตว์ดิรัจฉานตัวเมีย เฉพาะที่เป็นวัตถุแห่งเมถุนธรรม ส่วนสัตว์ดิรัจฉานตัวเมียที่เหลือ เป็นอนาบัติ (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/185/154/206/9
หัวข้อธรรม (1)
[๓๐๒] ภิกษุแสดงธรรมแก่หญิงยักษ์ หญิงเปรต บัณเฑาะก์ หรือสัตว์ดิรัจฉานตัวเมียมีกายคล้ายมนุษย์ เกิน 5-6 คำ ไม่มีผู้ชายที่รู้เดียงสาอยู่ด้วย ต้องอาบัติทุกกฏที่เหลือ (มุสาวาทวรรคสิกขาบทที่๗)
4/191/124/212/2
หัวข้อธรรม (1)
[๓๐๓] ภิกษุลุกขึ้นแล้วนั่ง แสดงธรรมต่อไป, มาตุคามลุกขึ้นแล้วนั่งลงอีก ภิกษุแสดงแก่มาตุคามนั้น, ภิกษุแสดงแก่มาตุคามอื่น, มาตุคามถามปัญหาภิกษุถูกถามปัญหาแล้วกล่าวแก้, ภิกษุแสดงธรรมแก่คนอื่น มาตุคามฟังด้วย...ไม่เป็นอาบัติ (มุสาวาทวรรคสิกขาบทที่๗)
4/192/2-
หัวข้อธรรม (1)
คำว่า เพียง 5-6 คำ พึงทราบว่า คาถาบทหนึ่ง ชื่อว่า วาจาคำหนึ่ง (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/193/74/213/18
หัวข้อธรรม (1)
[๓๐๕] ภิกษุไม่ควรกล่าวชม อุตริมนุสธรรม ของกัน และกันแก่พวกคฤหัสถ์ เพราะเหตุแห่งท้อง (มุสาวาทวรรคสิกขาบทที่๘)
4/199/54/218/11