| หัวข้อธรรม (1) | |
| [๓๓๘-๓๔๐] ภิกษุบอกแก่อนุปสัมบัน ว่า ภิกษุใดอยู่ในวิหารของท่านภิกษุนั้นเข้าแล้ว...ต้องอาบัติทุกกฏ (มุสาวาทวรรคสิกขาบทที่๘) | |
|
4/238/94/262/16
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| [๓๔๑] ภิกษุบอกอุตริมนุสธรรมที่มีจริง แก่อุปสัมบัน...ไม่ต้องอาบัติ (มุสาวาทวรรคสิกขาบทที่๘) | |
|
4/244/24/267/5
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| จะบอกคุณ คือ สุตะ ปริยัติ และศีล แม้แก่อนุปสัมบัน ก็ควร (ขุททกกัณฑวรรณนา) | |
|
4/245/224/269/2
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| ท่านผู้ได้ฌาน พึงเป็นบ้าได้ เมื่อฌานเสื่อม (ขุททกกัณฑวรรณนา) | |
|
4/246/44/269/7
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| [๓๔๗] ภิกษุบอกอาบัติ ไม่ชั่วหยาบ ต้องอาบัติทุกกฏ (มุสาวาทวรรคสิกขาบทที่๙) | |
|
4/250/94/273/6
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| [๓๔๘] ภิกษุบอกวัตถุ ไม่บอกอาบัติ, ภิกษุบอกอาบัติ ไม่บอกวัตถุ, ภิกษุได้รับสมมติ...ไม่ต้องอาบัติ (มุสาวาทวรรคสิกขาบทที่๙) | |
|
4/250/164/273/15
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| อาบัติที่ชั่วหยาบ ได้แก่ ปาราชิก 4 และสังฆาทิเสส 13 (ขุททกกัณฑวรรณนา) | |
|
4/251/54/274/4
|
|