| หัวข้อธรรม (1) | |
| [๒๘๒] ภิกษุได้ยินถ้อยคำของภิกษุ เก็บเอาคำส่อเสียดไปบอกแก่ อนุปสัมบันต้องอาบัติทุกกฏ (มุสาวาทวรรคสิกขาบทที่๓) | |
|
4/152/174/175/7
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| [๒๘๒] ภิกษุได้ยินถ้อยคำของภิกษุ เก็บเอาคำส่อเสียดไปบอกแก่ อนุปสัมบันต้องอาบัติทุกกฏ (มุสาวาทวรรคสิกขาบทที่๓) | |
|
4/152/174/175/7
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| [๒๘๓] ภิกษุไม่ต้องการจะให้เขาชอบ , ภิกษุไม่ประสงค์จะให้เขาแตกกัน...ไม่เป็นอาบัติ (มุสาวาทวรรคสิกขาบทที่๓) | |
|
4/153/44/175/14
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| [๒๘๖] ที่ชื่อว่า บท คือ ขึ้นต้นพร้อมกัน ให้จบลงพร้อมกัน (มุสาวาทวรรคสิกขาบทที่๔) | |
|
4/156/174/179/6
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| อธิบายคำว่า ให้กล่าวธรรมโดยบท (ขุททกกัณฑวรรณนา) | |
|
4/158/184/181/10
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| [๒๙๑] ที่ชื่อว่า การนอน ได้แก่ สถานที่นอนอันเขามุงทั้งหมด บังทั้งหมด มุงโดยมาก บังโดยมาก (มุสาวาทวรรคสิกขาบทที่๕) | |
|
4/166/204/189/12
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| [๒๙๒] ในสถานที่ มุงกึ่ง บังกึ่ง ภิกษุสำเร็จการนอนร่วม เกิน 2-3 คืน ต้องอาบัติทุกกฏ (มุสาวาทวรรคสิกขาบทที่๕) | |
|
4/167/154/190/7
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| การที่ภิกษุให้พวกเด็กในสกุลบวชแล้ว ไม่อนุเคราะห์ ไม่สมควร (ขุททกกัณฑวรรณนา) | |
|
4/170/124/192/15
|
|