พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๑๔๑] ชื่อว่า นํ้าอ้อย ได้แก่ รสหวานที่เกิดจากอ้อย (ปัตตวรรคสิกขาบทที่ ๓)
3/1033/93/974/8
หัวข้อธรรม (1)
[๑๔๑] เมื่ออรุณที่ 8 ขึ้นมา เภสัชนั้นเป็นนิสสัคคีย์ คือ เป็นของจำต้อง เสียสละแก่สงฆ์ คณะ หรือบุคคล (ปัตตวรรคสิกขาบทที่ ๓)
3/1033/123/974/13
หัวข้อธรรม (1)
[๑๔๓] เภสัชเป็นนิสสัคคีย์ ที่เสียสละแล้ว ภิกษุนั้นได้คืนมา ไม่พึงใช้ด้วยกิจที่เกี่ยวกับกาย และไม่ควรฉัน พึงน้อมเข้าไปในการตามประทีบ หรือในการผสม สี ภิกษุอื่นจะใช้ด้วยกิจที่เกี่ยวกับกายได้อยู่ แต่ไม่ควรฉัน (ปัตตวรรคสิกขาบทที่ ๓)
3/1036/13/976/21
หัวข้อธรรม (1)
[๑๔๔] ภิกษุผูกใจไว้ว่าจะไม่บริโภค, ในภายใน 7 วัน ภิกษุให้แก่อนุปสัมบัน ด้วยจิตคิดสละแล้ว ทิ้งแล้ว ปล่อยแล้ว ไม่ห่วงใย กลับได้คืนมาฉันได้ ...ไม่ต้องอาบัติ (ปัตตวรรคสิกขาบทที่ ๓)
3/1036/103/977/8
หัวข้อธรรม (1)
เนยใส ที่ภิกษุรับประเคนก่อนฉัน ควรจะฉันเจืออามิสก็ได้ ปราศจากอามิส ก็ได้ในเวลาก่อนฉันในวันนั้น ตั้งแต่ภายหลังฉันไป พึงฉันปราศจากอามิส ได้ตลอด 7 วัน (ติงสกกัณฑวรรณนา)
3/1039/13/980/3
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุจะกลืนกินเนยใสที่ตนทำให้เป็น อุคคหิตก์ เก็บไว้ในเวลาก่อนฉัน หรือ หลังฉัน ย่อมไม่ควร พึงน้อมไปในกิจอื่น มีการทา เป็นต้น แม้ล่วง 7 วันไป ก็ไม่เป็นอาบัติ (ติงสกกัณฑวรรณนา)
3/1039/83/980/11
หัวข้อธรรม (1)
ถ้าอนุปสัมบันทำเนยใส ด้วยเนยข้น ที่รับประเคนไว้ ในเวลาก่อนฉันถวาย, จะฉันกับอามิสในเวลาก่อนฉัน ควรอยู่ ถ้าภิกษุทำเอง ฉันไม่เจืออามิส ย่อมควรตลอด 7 วัน (ติงสกกัณฑวรรณนา)
3/1039/123/980/15
หัวข้อธรรม (1)
เนยใส ที่บุคคลใดคนหนึ่งทำด้วยเนยข้นที่รับประเคนในเวลาหลังฉัน ควรฉันได้ไม่เจืออามิส ตลอด 7 วัน (ติงสกกัณฑวรรณนา)
3/1039/143/980/17
หัวข้อธรรม (1)
เนยใส ที่ทำด้วย นมสด หรือนมส้ม ที่ภิกษุรับประเคนในเวลาฉัน ควรน้อมไปใช้ในกิจมีการทาตัวเป็นต้น, เนยใส ที่ทำจากนมสด หรือนมส้ม ที่เป็นอุคคหิตก์ ก็ควรใช้ภายนอก ไม่ควรฉัน (ติงสกกัณฑวรรณนา)
3/1040/73/981/7
หัวข้อธรรม (1)
พวกชาวบ้าน เทเนยใส, เนยข้น, นํ้ามัน, มีหยาดเปรียง, เมล็ดข้าวสุกบ้าง, รำข้าวสารบ้าง, มีแมลงวันบ้าง, รวมอยู่ในเนยใส นั้น, ภิกษุทำให้สุกด้วยแสงแดดแล้ว กรองเอาไว้ เนยใสจัดเป็นสัตตาหกาลิก (ติงสกกัณฑวรรณนา)
3/1041/203/982/17